NOLAKOA ZARA ZU?

Ez bazara konponbidearen parte, arazoaren parte zara. “Ez da erraza“, “ni horrelakoa naiz“, “helduegia naiz horretarako“, “ez dut denborarik“, “zuretzat erraza da, baina nire egoeran egongo bazina…“, “Nire nagusia/bikotea/bazkidea/irakaslea ezagutuko bazenu…“. Zenbatetan erabiltzen ditugu horrelako aitzakiak? Etengabe entzuten dira horrelako esaldiak, izan ere, guztioi iruditzen zaigu gure kasua berezia dela, edo gainontzekoek baino arrazoi gehiago dugula, baina ez da hala.

Zerbaiten inguruan kexatzea gure ezinegona eta mina kanporatzeko modua da, eta norbaitek gure ordez arazoak konpontzeko nahia adierazten du. Horren aurrea, nire galdera ondorengoa da: Zertan hobetu da gure egoera kexatu ondoren? Kexatzeak laguntzen al digu? Hala bada, ados, kexatu. Baina, kexatu ondoren martxan jarriko gara? Zerbait egingo dugu?

Badago jendea pentsatzen duena politikoak, banketxeak, sindikatuak eta beste hainbat direlaberen arazoen konponbidea bilatzeko arduradurak. Eta sentitzen dut, baina berri txar bat daukat pertsona horientzat: ez da gertatuko. Nahikoa dute beren lana egin eta berentzako konponbideak bilatzen, eta begira nola doakien.

Norberak topatu behar ditu norbere arazoen konponbideak, eta garrantzitsua da hori lehenbailen konturatu eta hala dela onartzea.

Bi motako pertsonak daude:

  • Arazo eta kezketan oinarritzen direnak. Kexatan murgildurik bizi dira, eta egoera beren aldekoa denean soilik sentitzen dira ondo.
  • Konponbide eta aukeretan oinarritzen direnak. Beren esku dauden aukerak topatzea dute helburu. Esker onekoak dira, eta ez dute beste munduko ezer behar bizitzarekin pozik eta eskertuta egoteko.

Psikologoek egindako hainbat ikerlanetan ikusi da esker onekoa izatea oso garrantzitsua dela bizi-kalitate fisiko zein emozional ona izateko. Pertsona horiek erlazio hobeak izaten dituzte, eta osasuntsu eta zoriontsuagoak izaten dira. Gainontzekoei laguntzeko borondate gehiago eta bizitzeko ilusio gehiago azaltzen dituzte. Esaterako, bizitzea, aldi berean hain handi zein txikia iruditzen zaiguna, esker onekoa izateko nahikoa arrazoi da.

Horren inguruan hausnartzea da nire gomendioa. Gure jarrera nolakoa izaten den aztertu, eta beharrezkok bada hobetzeko plan bat egitea. Eta garrantzitsuena, plan hori martxan jartzea. Modu horretan askatasuna berreskuratzeko aukera izango dugu, gure borondatearen jabe izateak indarra eta boterea emango baitigu. Ez dugu denbora alferrikako kexetan igaroko, baizik eta gure esku dauden konponbideak bilatzen. Ez dugu gainontzenkoek gure arazoen konponbideak bilatzeko zain egon beharko. Gure bizitzaren gidari bihurtuko gara modu horretan, daramagun norabidea gure baitakoa izango baita, eta hazi egingo gara.

Hala ere, hori guztia esan ondoren bada jende asko onartzen duena jarrera aldaketa bat beharrezkoa dela, baina ez direnak martxan jartzen.  Eta zer gertatzen da orduan?

Victor Kuppersmaisu handiak dio pertsonaren balioa formula honekin adierazten dela:

Balioa= (Ezagutza + abilezia) x jarrera

Lanean, ikasketetan, baita bizitzan ere ezagutza ezinbestekoa da, eta abilezia ere beharrezkoa da. Argi dago bi ezaugarri horiek pertsona baten balioa sustatzen dutela. Baina norberaren jarrerak balio hori biderkatzen du. Ezagutza eta abilezia gutxiago izanda ere, jarrera egokia daukan pertsonaren balioa neurtezina da.

Ez bagara gu geu gure bizitzaren gidari eta ez badugu gure erabakien errespontsabilitatea hartzen, beste norbaitek egingo du lan hori gure ordez. Baina beti ere berari gehien komeni zaion moduan.

Honen aurrean mezu garrantzitsu bat zabaldu nahiko nuke: konponbidea gure barnean dago. Egoera bati konponbiderik topatu nahi badiogu, gure esku dagoen horretan jarri behar dugu arreta. Lagungarri izango zaigu baikorrak diren pertsonez inguratzea, eta agian beharrezkoa izango da emozionalki lotuta mantentzen gaituzten arlo edo pertsonengandik urruntzea. Aske izan behar gara, eta ezinbestekoa da gainera, gure buruarengan sinestea. Laguntza behar dugunetan, ez dugu dudarik egin behar eta laguntza eske joan behar gara, normaltasunez.

Ziur naiz zuk duzula zure ametsak egia bihurtzeko giltza, baina horretarako jarrera egokia eta esker ona ezinbestekoak dira. Zailtasun eta topatuko dituzu kanpoan, baina oztopo handienak zure barruan daude.

Hemen dituzu galdera garrantzitsu pare bat: Zenbat aldiz esan duzu gaur mila esker edo eskerrik asko? Zertan aldatu nahiko zenuke zure jarrera?

0 comentarios

Dejar un comentario

¿Quieres unirte a la conversación?
Siéntete libre de contribuir

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *