Entradas

ALDAKETA PERTSONALA BIRIBILGUNETIK ATERATZEKO

Krisi egoerek beti aukera berriak eskaintzen dituzte. Hau da, krisialdia aldaketa da, eta aldaketek beti sortzen dituzte aukera berriak. Betiere gure jarrera egokia bada, noski.

Horren aurrean nire proposamena aldaketa pertsonala da. Egoerarekin borrokan ibili beharrean, egoera egokitu eta gure aldeko ahal den etekin handiena lortzea. Horretarako adimen emozionala izatea eta bere baitan jokatzea beharrezkoa da, eta horrek errespontsabilitatea eskatzen du.

Azken urteetako egoera lasai eta komodoak, kontsumismoak, diru errazak eta abarrek narkotizatu egin gaituzte. Norberaren indarra eta gaitasunak estali eta ardien moduan jokatzera ohitu gara, eta ahaztu egin zaigu lehoiak garela, badugula zailtasunetatik ateratzeko gaitasuna.

Jende asko da krisialdia pasa eta lehengo egoera noiz bueltatuko den zain geratzen dena. Baina konturatu behar gara ez dela bueltatuko,eboluzioa etengabeko da, egoera berri batean sartu gara eta zenbat eta azkarrago moldatu egoera horretara hobe. Aldatzeko garaia da, eta aukera ederra daukagu aurrean askatasunez, errespontsabilitatearekin eta bizitzari zentzua emanez bizitzeko.

Aurrera begiratzeak askotan beldurra sortarazten digu, baita estresa ere. Gure bizitzan egin ditugun aurrerapauso nagusienek ziur kezka eta beldurra eragin zigutela bere momentuan, eta seguruenik gaur egun erabaki horietaz oso harro gaudela. Esaterako, ikasketak erabaki, lagunak aukeratu, ezkondu, seme-alabak izatea erabaki, etxea erosi, lanez aldatu, eta abar.

Erabaki zailen bat hartzeko momentuan lehoi baten moduan jokatzen al duzu, edo kikildu egiten al zara? Nola sentitzen zara erabaki zail horiek hartu ondoren? Zu zeu sentitzen al zara momentu horretan?

Lehen esan dugun bezala, oso ohikoa da etorkizunarekin kezkatuta eta iragana burutik kendu ezinik egotea. Baina modu horretan esku artean dugun oraina bizitzeari uzten diogu, eta horixe da daukagun bakarra, oraina. Iragana pasa da, eta etorkizuna ez dakigu iritsiko den. Orain dugu aukera gure etorkizuna idazteko eta martxan jartzeko, gaur landatzen duguna izango da bihar fruitua emango duena.

Martxan dauden pertsonak ilusioz beteta egoten dira. Ez dakite zer etorriko den gero, baina argi daukate nolako bizitza nahi dute, argi dauzkate helburuak, eta hori lortzeko lanean dihardute. Hori norberaren errespontsabilitatea da, norberaren esku dagoen zerbait da. Ezin da politiko, irakasle, guraso edo beste edonorrengan eskuordetu.

Norberaren esku dago norbere etorkizuna gaur bertan idazten hastea. Horretarako garrantzitsua da helburuak eta eman beharrezko pausuak ezagutu eta argi izatea. Izan ere, nora goazen jakinda errazagoa da bideari ekitea. Egin beharreko hori dena delakoa dela ere, jarri gaitezen martxan eta ekin diezaiogun bideari.

Beraz, hausnarketarako momentu egokia da. Hainbat arlo azter ditzakegu: nola irabazten dugu dirua eta nola gastatzen dugu, zer baliabide dauzkagu eta nola erabiltzen ditugu, nolako bizitza daukagu eta nolakoa izatea gustatuko litzaiguke, nola sentiarazten gaituzte dauzkagun erlazioek, eta abar luze bat. Arlo guzti horietaz kexaka ibiltzeko ohitura daukagu (lana, bikotea, seme-alabak, lagunak, familia, politikoak…). Nire galdera ondorengoa da: Nork aukeratu du hori guztia? Guk geuk. Eta orduan, nor da erruduna? Errazena gure erruak eta ezinegonak gainontzekoei leporatzea da, eta zaila suertatzen zaigu gure bizitzaren jabe izatea.

Esan bezala, oso garrantzitsua da helburu bat izatea eta gaurtik hasita pauso txikiak ematea helburu hori lortzeko.Arabiar esaera zahar batek zera dio:“zerbait nahi duenak bilatuko du modua, beste guztiek berriz aitzakiak bilatuko dituzte”.

Liburu hau bere bizitzaren gidaritza hartu nahi duten pertsonei zuzenduta dago. Bakoitzaren egoerak, aldaketak eta erabakiak norberaren fruitu izan behar dute, norberak izan behar du bere bizitzaren gidari, eta jarrera horrekin jokatzeak abantaila ugari eskaintzen ditu. Adibidez, norbere bizitzaren errespontsabilitatea hartzea, autoestimua lantzea, norberak erabakitzea aldaketak eta ez alderantziz, bizitzaz gehiago gozatzea, osasuntsuago egotea, negar gutxiago eta barre gehiago egitea, eta abar.

Zorionez,egunetik egunera beren bizitzaren jabe diren pertsonen multzoa handitzen ari da, modan jartzen ari da norberak bere buruaren ardura izatea. Baita norberak bere bizitza lantzea eta ingurukoei laguntzea ere. Bizitzak azkenean langileak goraipatzen ditu, eta ez aitzakiatan itotzen direnak.

Hemen duzu galdera garrantzitsu sorta bat: Zure esku dagoen zer aldatuko zenuke zure bizitzan? Zein litzateke egoera egokiena? Zergatik ez duzu oraindik aldatu? Zer pauso eman ditzakezu aldaketarako? Noiz hasiko zara?

NOLAKOA ZARA ZU?

Ez bazara konponbidearen parte, arazoaren parte zara. “Ez da erraza“, “ni horrelakoa naiz“, “helduegia naiz horretarako“, “ez dut denborarik“, “zuretzat erraza da, baina nire egoeran egongo bazina…“, “Nire nagusia/bikotea/bazkidea/irakaslea ezagutuko bazenu…“. Zenbatetan erabiltzen ditugu horrelako aitzakiak? Etengabe entzuten dira horrelako esaldiak, izan ere, guztioi iruditzen zaigu gure kasua berezia dela, edo gainontzekoek baino arrazoi gehiago dugula, baina ez da hala.

Zerbaiten inguruan kexatzea gure ezinegona eta mina kanporatzeko modua da, eta norbaitek gure ordez arazoak konpontzeko nahia adierazten du. Horren aurrea, nire galdera ondorengoa da: Zertan hobetu da gure egoera kexatu ondoren? Kexatzeak laguntzen al digu? Hala bada, ados, kexatu. Baina, kexatu ondoren martxan jarriko gara? Zerbait egingo dugu?

Badago jendea pentsatzen duena politikoak, banketxeak, sindikatuak eta beste hainbat direlaberen arazoen konponbidea bilatzeko arduradurak. Eta sentitzen dut, baina berri txar bat daukat pertsona horientzat: ez da gertatuko. Nahikoa dute beren lana egin eta berentzako konponbideak bilatzen, eta begira nola doakien.

Norberak topatu behar ditu norbere arazoen konponbideak, eta garrantzitsua da hori lehenbailen konturatu eta hala dela onartzea.

Bi motako pertsonak daude:

  • Arazo eta kezketan oinarritzen direnak. Kexatan murgildurik bizi dira, eta egoera beren aldekoa denean soilik sentitzen dira ondo.
  • Konponbide eta aukeretan oinarritzen direnak. Beren esku dauden aukerak topatzea dute helburu. Esker onekoak dira, eta ez dute beste munduko ezer behar bizitzarekin pozik eta eskertuta egoteko.

Psikologoek egindako hainbat ikerlanetan ikusi da esker onekoa izatea oso garrantzitsua dela bizi-kalitate fisiko zein emozional ona izateko. Pertsona horiek erlazio hobeak izaten dituzte, eta osasuntsu eta zoriontsuagoak izaten dira. Gainontzekoei laguntzeko borondate gehiago eta bizitzeko ilusio gehiago azaltzen dituzte. Esaterako, bizitzea, aldi berean hain handi zein txikia iruditzen zaiguna, esker onekoa izateko nahikoa arrazoi da.

Horren inguruan hausnartzea da nire gomendioa. Gure jarrera nolakoa izaten den aztertu, eta beharrezkok bada hobetzeko plan bat egitea. Eta garrantzitsuena, plan hori martxan jartzea. Modu horretan askatasuna berreskuratzeko aukera izango dugu, gure borondatearen jabe izateak indarra eta boterea emango baitigu. Ez dugu denbora alferrikako kexetan igaroko, baizik eta gure esku dauden konponbideak bilatzen. Ez dugu gainontzenkoek gure arazoen konponbideak bilatzeko zain egon beharko. Gure bizitzaren gidari bihurtuko gara modu horretan, daramagun norabidea gure baitakoa izango baita, eta hazi egingo gara.

Hala ere, hori guztia esan ondoren bada jende asko onartzen duena jarrera aldaketa bat beharrezkoa dela, baina ez direnak martxan jartzen.  Eta zer gertatzen da orduan?

Victor Kuppersmaisu handiak dio pertsonaren balioa formula honekin adierazten dela:

Balioa= (Ezagutza + abilezia) x jarrera

Lanean, ikasketetan, baita bizitzan ere ezagutza ezinbestekoa da, eta abilezia ere beharrezkoa da. Argi dago bi ezaugarri horiek pertsona baten balioa sustatzen dutela. Baina norberaren jarrerak balio hori biderkatzen du. Ezagutza eta abilezia gutxiago izanda ere, jarrera egokia daukan pertsonaren balioa neurtezina da.

Ez bagara gu geu gure bizitzaren gidari eta ez badugu gure erabakien errespontsabilitatea hartzen, beste norbaitek egingo du lan hori gure ordez. Baina beti ere berari gehien komeni zaion moduan.

Honen aurrean mezu garrantzitsu bat zabaldu nahiko nuke: konponbidea gure barnean dago. Egoera bati konponbiderik topatu nahi badiogu, gure esku dagoen horretan jarri behar dugu arreta. Lagungarri izango zaigu baikorrak diren pertsonez inguratzea, eta agian beharrezkoa izango da emozionalki lotuta mantentzen gaituzten arlo edo pertsonengandik urruntzea. Aske izan behar gara, eta ezinbestekoa da gainera, gure buruarengan sinestea. Laguntza behar dugunetan, ez dugu dudarik egin behar eta laguntza eske joan behar gara, normaltasunez.

Ziur naiz zuk duzula zure ametsak egia bihurtzeko giltza, baina horretarako jarrera egokia eta esker ona ezinbestekoak dira. Zailtasun eta topatuko dituzu kanpoan, baina oztopo handienak zure barruan daude.

Hemen dituzu galdera garrantzitsu pare bat: Zenbat aldiz esan duzu gaur mila esker edo eskerrik asko? Zertan aldatu nahiko zenuke zure jarrera?

INGURUA: ESAIDAZU NOREKIN ZABILTZAN ETA ESANGO DIZUT NORA IRITSIKO ZAREN

Nola baldintzatu ditzake gure inguruak gure bizitza eta ametsak? Gure inguruan zein dagoen ezagutzea oso garrantzitsua da jakiteko zer egin nahi dudan eta norekin partekatu nahi ditudan nire ametsak.

Gaur egun, inguruko iritziek asko baldintzatzen gaituzte. Gure bidean aurrera bultzatzeko indarra daukate, baina zulora bidaltzeko indarra ere badaukate. Ez litzateke astakeria izango esango banu bakoitza bere inguruarekin pasatzen duen denboraren  ispilu bihurtzen dela. Horren aurrean, norberaren lana inguru hori ezagutu eta onartzea izango litzateke, eta gehien komeni zaigun ingurua aukeratzeko gaitasuna izatea.

Nola jakin dezakegu gure ingurua indartzailea edo mugatzailea den? Aztertu beharko dugu gure inguruan zein motako pertsonak dauzkagun. Nik pertsonak hiru taldetan sailkatzen ditut:

  • BERUNAK. Guztiari alde txarra, oztopoak eta arriskuak ateratzen trebeak dira. Pentsamendu ezezkorrek gidatzen dituzte. Egoera oro txar eta latz moduan ikusten dute, eta ez zerbait ondo irtetzea ezinezko dela uste dute.“Zertarako egin behar duzu hori?”, “ Zer behar daukazu?”, “Ez da ongi aterako, egin kasu”. Pertsona horien ondoan egotea laino beltz baten azpian bizitzearen antzekoa da, eguzkirik ikusi gabe bizitzea. Zure animoa eta ilusioa ere belztuko dira eta zalantzak sortuko dizkizute. “Ez ote nabil zuzen?”, “ez ote da ideia ona?”,“arrazoi ote dute?”. Aurrera pausoak egin nahi baditugu, pertsona mota honetatik ihes egin beharko dugu. Edo behintzat ez da ideia ona izango gure ametsak beraiekin elkarbanatzea.

 

  • KORTXOAK. Uretan egurra dabilen moduan ibiltzen dira, korrontearen alde. Ez dute gure ametsa zapuztuko, baina ezta bultzatuko ere.Ez gora eta ez behera. Trebeak dira oharkabeko izaten eta errespontsabilitaterik hartu gabe bizitzen.Ez gaituzte animatuko gure erabakia hartzera eta ez digute oztoporik jarriko, betiere inplikatzen ez badituzu. Inplikazio eske joaten bagara, beren indar guztiak aterako dituzte ardurarik ez hartzeko. “Ondo da, esango didazu”, “kontuz egiten duzunarekin”, “nik ere gustura egingo nuke, baina…”, “bada ez bada ni nagoen bezala geratuko naiz”. Zerbait martxan jarri behar badugu eta aldaketaren bat egiteko prest bagaude, hobe horrelako pertsonekin ez kontatzea. Ez digute galaraziko gure ibilbidea aldatzea edo bide berri bat hastea, baina beren nahiezak kutsatuko gaitu.

 

  • SUZIRIAK. Berenbidea egiten dute, eta kanpoko egoerak ez ditu baldintzatzen beren bidea egiteko. Egoera beraien alde badago, primeran, baina alderantziz bada, beraiek markatuko dute beren bidea.Azken mugimenduen eta berrikuntzen inguruan erne daude, ikasteko prest, eta ez dira aldaketen beldur. Baikortasunak gidatzen ditu, ameslariak dira, eta gure helburu edo ametsei bultzada bat emango diete. Ideia ona da horrelako pertsonez inguratzea eta egiten dutena erreparatu eta ikastea. Gauzak nola egiten dituzten, nola ikusten duten bizitza, nola hitz egiten duten, eta abar. Begiak irekiko dizkigute, eta konturatuko gara aukera asko daudela bizitzaz gozatzeko.

Planteatutako aldaketa pertsonala lortzeko ingurua aukeratzea izango da lan garrantzitsuenetako bat. Izan ere, gure inguruak zeresan handia izango du helburuak lortu edo ez lortzeko garaian.

Honek ez du esan nahi ingurua guztiz aldatu behar dugunik. Baina erne egon behar gara, ezagutu beharko dugu nortzuk diren lagungarri prozesu honetan eta nortzuk ez. Horrela sailkatuko ahal izango dugu norekin eman denbora gehiago eta norekin gutxiago, norekin eduki konbertsazio mota bat eta norekin ez, norekin partekatu ametsak eta norekin ez.

Guztiok daukagu ingurune toxikoren bat, ezkortasunak gidatzen duena, txutxu-mutxuka ibiltzen dena, gure beldurrak indartzen dituena. Ezer onik jasotzen al dugu ingurune horretatik? Energia gehiago ematen digu edo daukadan energia kentzen digu?

Beraz, garrantzitsua da ingurua ondo ezagutu eta aukeratzea aldaketa bat egin nahi badugu, bai barneko aldaketa pertsonal bat zein gure bidean aldaketa bat. Jakin behar dugu nork lagundu eta bultzako gaituen bide horretan gure helburuak lortzeko.

Hemen duzu galdera garrantzitsu bat: Zein inguru izatea komeni zaizu zure aldaketa lortzeko?

BIZILAGUNEN BILERA

Bizilagunen arteko bilera egitea proposatzen dut. Barnean ditugun bizilagunen arteko bilera bat, hain zuzen ere. Goiko bizilagun garuna, beheko bizilagun bihotza eta administratzailea, ZU.

Kalkutako Teresak esan zuen moduan: “Pertsona baten lanik zailena goiko eroa kontrolatzea da”

Goiko bizilaguna garuna edo zentzua da. Serioa, zentzuduna, koherentea, beldurtia, lotsatia eta kontserbadorea da. Asko daki, esperientzia dauka eta erraz ikusten du arriskua.Beheko bizilaguna aldiz,bihotza edo emozioa da. Alaia eta ameslaria da eta ilusioz eta maitasunez beteta dago. Bizitza polit ikusten du, maitatzea eta maitatua izatea gustatzen zaio eta gauza txikiei garrantzia ematen die.

Askotan gertatzen zaigu gure barruan dena korrika eta nahastuta dabilela. Alde batetik, burua bere pentsamenduekin eta kezkekin, eta bestalde bihotza bere alaitasun edo tristurekin. Denak nahastuta, denak elkarren aurka.Emozioak norabide batean doaz eta burua berriz korrika norabide horren ondorioak zein izango diren arrazoitzen. Eta tartean ZU, guzti horren jabe eta arduradun.

Konturatzen al zara zu ez zarela zure burua eta ez zarela zure emozioa? Zu bion tartean dagoen pertsona zara, hain ezberdinak diren bi bizilagun horiek kudeatu behar dituena. Baina hori guztia kudeatzea helburu duen bide horretan, hausnartzen al duzu zer nahi duzun edo nora joan nahi duzun? Edo lehen aipatu bezala, biribilgune batean bueltaka al zabiltza noraezean?

Uste dut gehienetan ez dugula nahikoa denbora igarotzen hausnarketa hori egiten, ez dugula gure bizilagunen arteko bilerarik egiten, ez dugula barneak garrasika esaten diguna entzuten. Nire saioetan askotan horren justifikazio moduan “ez daukat denborarik” entzuten dut. Korrika gabiltza, nora goazen jakin gabe, eta ez daukagu denborarik apur batez gelditu eta nora joan nahi dugun pentsatzeko? Zer iruditzen zaizu?

Aspaldian konturatu nintzen ez dutela arrakasta gehiago izaten gauza asko egiten dituzuten pertsonek, baizik eta gauza egokiak eta erritmo egokian egiten dituztenek baizik. Azken horiek gainera ezaugarri komun bat izaten dute: beren denbora eta helburuak kudeatu eta planifikatzeko denbora hartzen dute.

Denbora esku artean daukagu, goizero daukagu denbora hori nola kudeatu erabakitzeko aukera, baina askotan ez dugu modu egokian egiten. Denbora oso erraz eralgitzen dugu eta behar dugunerako ez zaigu geratzen.Kontu korrontea begiratzen dugun moduan begiratuko bagenuke bizitza eta gelditzen zaigun denbora etengabe jaisten doala ikusiko bagenu, agian apur batez gelditu, barneak esaten diguna kontutan hartu eta denbora horrekin zer egin nahi dugun hausnartuko genuke.

Zure barnean dauden goiko eta beheko bizilagunek diotena entzutera ausartzen zarenerako ideia batzuk dituzu hemen:

  • Ez dago denerako denborarik. Beraz, zertan igaro nahi duzu denbora?
  • Nire osasunaren mesederako ezetz esaten ikasi behar duzu, modu onean, baina EZ.
  • Zerk lapurtzen dizu denbora? Zertan igarotzen duzu? Norentzat erabiltzen duzu?
  • Nondik aterako duzu zuretzako denbora?
  • Gogoratu: lehendabizi beti garrantzitsuena. Zer da zuretzat garrantzitsuena?
  • Planifikatu eta antolatu zure denbora eta helburuak.
  • Besteei dagozkien zereginak besteentzako utzi.
  • Egin gauzak ondo eta txukun, baina ez ibili perfekzioaren bila beti.
  • Ez galdu denbora hara eta hona noraezean.
  • Kendu bidetik oztopatzen zaituen edozer: gauzak, lanak, inguruak, pertsonak…

Denbora gehiegi pasatzen dugu hainbeste garrantzirik ez duten gauzetan edo pertsonekin, benetan garrantzia dutenak alde batera utzita. “Egin gehiago egin behar duzuna eta gutxiago egin behar ez duzuna”. Xamurra eta erraza dirudi, ezta? Ba, animo! Budistek esaten duten bezala, gaur gaurkoa eta bihar biharkoa eginez, iritsiko zara. Ez saiatu gaur hilabete osokoa egiten.

Ez badiogu buruak eta bihotzak etengabe adierazten digunari kasurik egiten eta ez badugu bien arteko bilera egiteko denborarik hartzen, azkenean modu batera edo bestera esaten dutena entzunaraziko digute. Hau da, iritsiko da momentu bat non gorputzeko alarmak piztuko zaizkigun: beldurrak, antsietatea, kezkak, urduritasuna, estresa eta abar. Horiek guztiak azaleratzea da gure gorputzaren abisua, barnealdeari kasurik egiten ari ez garela esaten diguna.  Gure erabakia izaten da begiak eta belarriak itxi eta aurrera jarraitzea.

“Baina zer egin dezaket horren aurrean edo nola entzun dezaket barneak dioena?” esaten didate askotan. Modu ezberdinak daude, besteak beste,meditazioa, bakardadean egon eta pentsatzea, norberaren jarreren inguruan hausnartzea, gorputzak bidaltzen dizkidan seinaleei arretaz erreparatzea eta lagungarri diren irakurketak egitea. Norberak bere modua bilatu behar du.

Askotan buruan bueltaka dabiltzan ametsak lortzeko lehen pausua horixe izaten da: gelditu, barnealdeak dioena entzun, hausnartu, benetan nahi duguna zehaztu eta ekin.

Egia da ez dela erraza egunerokotasuneko biribilgunetik irtetea. Baina hausnartzeko tarte bat hartu baduzu, lehenengo pausua egina daukazu, zorionak! Zailena egin duzu, eta hemendik aurrerakoa poliki-poliki pausu txikiak egiten joaten datza.

Guzti honen oinarria norberaren gaitasunaz ohartzea eta kontzientziatzea da. Izan ere, arazoak kanpoan daude, baina arazo horien konponbideak aldiz barnean daude. Zure baitan daukazu zure arazoen konponbidea, baita zure helburu eta ametsak lortzeko bidea ere. Eta badakit hori guztia kudeatzeko gaitasuna ere badaukazula. Guztiok daukagu.

“Nola jakingo dut erabakitako bidea zuzena den?” Jakingo duzu. Zure barnealdeak dioena entzuten ikastean berak esango dizu egiten ari zaren bidea zuri dagokizun edo beste norbaiten bidetik zoazen.Zure gaitasunen jabe zarenean izugarrizko indarra izango duzu. Buruak daukan indarra eta ahalmena ikaragarria da, bide onean jarriz gero edozer lortzeko gai da. Baina kontuz, bere kasa utziz gero edo kasurik egiten ez bazaio, edozer zapuzteko gai da baita ere.

Hemen dituzu galdera edo ariketa garrantzitsu pare bat:

Non eta noiz egingo duzu bizilagunen arteko bilera?Zer adierazten dizute orain zure bizilagunek?

Ni horrelakoa naiz. Edo ez?

Ez gutxietsi zure burua “horrelakoa naiz“ esanez. Orain arte zure buruak nola pentsatu duen eta zure ekintzak nolakoak izan diren zuk zeuk sortutako sinesmenen ondorioa da. Baina zu ez zara sinesmenek kontrolatzen duten pertsona hori, hori zarena uste duzuna da. Egokiagoa da esatea “Ni horrelakoa izaten ari naiz baina alda naiteke”. Goizero duzu aukera nolakoa izango zaren erabakitzeko eta aukeraketa kontzienteki egin dezakezu.

Zurekiko dituzun sinesmenak aldatuz zure autoestimua eta konfiantza hobe ditzakezu.Ez da erraza urteetan zehar gure buruan finkatu diren sinesmenak aldatzea, txikitatik gu nola garen esan diguten hori aldatzea. Seguruenik zure buruarekiko duzun ikuspuntua besteek zugan ezarritakoa da. “Ni horrelakoa naiz” esaten dugunean “horrelakoa naizela esaten dute” adierazten dugu.Nahiz eta egia den txikitatik sinesmenak barneratzen ditugula, horrek ez du esan nahi haiekin kargatu behar dugunik bizitza guztian zehar. Are gehiago, entrenamendu piska batekin alda daitezke.

Lehendabiziko lana zure burutik “ni horrelakoa naiz” esaldia kentzea da, bai adiera positiboa zein negatiboa.

Zuk erabakitzen duzu nolakoa izan nahi duzun, ez da geneetan idatzita datorren ezer, ezta zure familia, ingurune edo lurraldearen araberako ezer. Zure esku dago zure bertsiorik onena zein den erabakitzea eta hori lortzeko lanean hastea.

Ezagutzen ditut pertsonak seme-alabei edo bikoteari modu txarrez hitz egiten diotenak eta “ni horrelakoa naiz” esanez justifikatzen dutenak. Baita bikotea beste norbaitekin ikusi eta haserretzen direnak eta “ni horrelakoa naiz” esanez egoera bidezkotzen dutenak ere. Badira ere inoiz esker edo maitasun keinurik adierazten ez dutenak “horrelakoak direlako”. Guztiok daukagu koadrilan bere buruarekin gustura egoteko gainontzekoei barre egin behar diena, eta “horrela delako” onartzen dugu.

Pertsona horiek guztiak egunen batean horrela izatea erabaki zuten, eta ingurukoek horrelakoak direla onartu dute. Baina nik ezin dut onartu “ni horrelakoa naiz” horregatik dena justifikatzea, izan ere, nahi izanez gero alda ditzakete jarrera horiek. Baina aldatu ahal izateko lehenengo pausua aldatu nahi izatea eta aldaketan sinestea da, eta hor egoten da askotan arazoa.

Askotan berdin jarraitzeko arrazoi bakarra lotsa eta ingurukoek ez onartzeko beldurra izaten da. Barneratuak dauzkagun sinesmen batzuk izugarrizko zama izan daitezke gure bizitzarako. Pentsamendu horiek toxikoak eta mugakorrak dira, eta gure autoestimua gutxitzen dute. Zer egingo zenuke esango banizu egin nahi dituzun aldaketak egin eta nahi duzun bidea hartzeko klik bat soilik nahikoa dela? ZUK sortu duzu zaren guztia, beraz, ZUK sortu dezakezu ZU berri hori, zure esku dago eguneroko egoerak eta jarrerak kudeatzea.

Programazio neurolinguistiko edo PNL-n ondorengo esamoldea asko erabiltzen da: “mapa ez da lurraldea”. Horrek esan nahi duena da ikusten dugun kanpoaldeko mundua ez dela egiazko mundua, bakoitzak bere pentsamendu eta ikuspuntuekin eginiko interpretazio bat besterik ez da. Bestela, guztiok berdina ikusi eta sentituko genuke, eta ez da hala.

Orduan, zergatik ez dugu gure burua modu hobe batean irudikatzen eta ez gara ikuspuntu horrekin bizitzen?Zenbat pertsona ezagutzen ditugu izugarrizko gabezia fisiko edo psikologikoekin, “ni horrelakoa naiz” pentsatzeari uko egin diotenak eta sinestezinak diren gauzak lortzen dituztenak? Egunero guztiontzako eredudira pertsona horiek.

Zenbat pertsona ezagutzen ditugu bere bizitzan zehar era batekoak izan direnak eta esperientzia zehatz bat pasa ondoren (mingarria gehienetan) guztiz aldatzen direnak eta beste era batera jokatzen dutenak? Errazagoa da sinesmen berri bat sortzea eta egunero lantzea, “ni horrelakoa naiz” esan eta bizitza guztian zehar karga hori eramatea baino.

Argi izan behar dugu norbera ez dela bere jokaera. Jokaera beti alda dezakegu nahi izanez gero. Bai, BETI.

Guzti hori aurrera eraman ahal izateko beharrezkoa da norberak bere buruarekiko distantzia piska bat hartzea, identifikatzea zein diren pentsamolde eta sinesmen mugatzaileak, eta erabakitzea horietako zeintzuk aldatu behar diren norberaren bertsiorik onena azaltzeko.

ARIKETA:

Hartu papertxo bat eta idatzi zer jokaera edo pentsamolderekin ez zauden gustura zure egunerokotasunean. Alboan idatzi ezazu nolakoa izatea gustatuko litzaizukeen. Eta azkenik har ezazu tarte bat hausnartzeko.

LIBURUA: 20 pasos hacia adelante (Jorge Bucay)

PELIKULA: Pequeñas mentiras

ABESTIA: Voy a vivir (El sueño de Morfeo)

ALDAKETA PERTSONALA: IZAN ZAITEZ ZU BERRI BAT

Bizitza berri edo desberdin bat nahi badut, pertsona berri edo desberdin bat izan behar dut.

Ez dago beste biderik, segituan konturatuko zara. Gauza berriak lortzekotan, gauza berriak egin behar dira. Desberdin sentitzekotan, desberdin pentsatu behar da. Horixe da bizitzaren leloa. Jende asko da beren egoera aldatzeko bizitza aldatzeko zain geratzen direnak, ingurukoak aldatzeko zain egoten direnak beren zoriontasuna lortzeko. Baina da ez horrela. Ingurukoa aldatzeko zain bagaude, ingurukoen bizitzako parte izango gara, eta ez gu geure osotasunean.

Lehen aipatu bezala: lehenik sinesmenak, gero pentsamenduak, ondoren emozioak eta azkenik jarrerak. Zentzu horretan egin behar dugu aldaketa, gure aldaketa propioa, ez beste inorena. Modu horretan  iraunkorra izango da aldaketa, eta gure egiazko edo amestutako bizitza lortu ahal izango dugu.

Nire saioetan ikusitakoan oinarrituz, kezka nagusiak honako hauek izaten dira: erlazioak, dirua, maitasuna, bakea, osasuna, beldurrak eta tristura. Guzti horren konponbidea norberaren aldaketa pertsonala da. Jendearekin egon, ekintzailea izan, gertuagoa edo maitekorragoa izan, lasaiagoa, osasuntsuago bizi, beldurrak eta emozioak onartu eta kudeatu. Horiek dira aurreko arazoen konponbideak, eta guztietan norberaren aldaketa da oinarria, ingurukoen esku ezer utzi gabe.

Aldaketa egitea lortzen badugu, emaitzak beren kabuz etortzen dira, eta konturatu gabe bizitza berri batean aurkitzen dugu gure burua, bide berri bat jorratzen.

Ez al zaizu gertatzen adibidez, kotxe bat erostera zoazeneanzurea bezalako pila ikusten dituzula inguruan? Honekin berdin gertatzen da. Ikuspuntua edo bizitza begiratzeko betaurrekoak aldatzen dituzunean, aurrean topatuko duzuna ere guztiz ezberdina izango da.

Batzuetan apur bat kosta dakiguke, izan ere, gure buruan erresistentzia mekanismoak ditu. Lehengoari indarrez lotuta egoten gara eta zaila egiten zaigu zaharra askatu eta berriari heltzea. Beldurra dago horren oinarrian.

Guzti horren alde positiboa zera da, gure esku dagoela. Sinesmenak eta pentsamenduak aldatzeko gai bagara, gainontzeko guztia ere alda dezakegu. Beraz, gure bizitza aldatzeko gai izango gara. Egoera honen aurrean ez du balio “ni horrelakoa naiz” esatea. “Ni horrelakoa nintzen eta aldatzen ari naiz” pentsatu eta esan behar dugu. Ez izan zaren (edo zinen) bezalakoa, zu berri eta hobeagoa baizik.

Ziur naiz hori dela zure desioa, bestela ez zenukeliburu hau izango eskuetan. Horrek ez du esan nahi guztiz aldatu behar duzunik, ezta izan zaren guztia pikutara bota behar duzunik. Ez, inola ere ez. Momentu hotan balio ez dizuna soilik aldatu behar duzu. Arropa zaharrekin gertatzen den bezala. Zertarako gorde armairuan erabiltzen ez ditugu arropak, lekua kentzeko besterik ez badute balio. Sinesmenekin berdin gertatzen da. Balio ez digutenak, bizitza oztopatzendigutenak, egunen batean baliagarri izan zirenak, baina gaur kaltegarriak direnak, birziklatu egin behar dira.

Nire hitzaldi eta tailerretan asko lantzen dugun arloa da hori, eta liburu honetan ere oso garrantzitsua da. Uste duguna baino askoz ere gaitasun gehiago daukagu, uste duguna baino hobeagoak gara eta uste duguna baino baliabide gehiago dauzkagu esku artean. Ziur naiz. Badakit guztion barnean izar dirdiratsu bat dagoela. Baina izar hori aurkitzeko bilatu egin behar da.

Zenbat ezagun eta lagun ezagutzen ditugu lanean, ikasten, zorrak ordaintzen, bizi gabe daudenak egunen batean bizitzeko itxaropenarekin. Beste batzuk berriz bizitza bizitzen dute, beren bizitza nolakoa izatea nahi duten erabakitzen dute eta bide horri ekiten diote, egunero bizitzaz gozatuz, eta etorriko denaz hainbeste arduratu gabe. Izan ere, nork daki etorkizun hori iritsiko den?

Uste dut esfortzua egin eta gure bidea amestutako bizitza horretara bideratzeak merezi duela, bideaz ere gozatu ahal izateko. Zure esku dago, bide hori zure zain dago, zuk lehen pausu hori noiz emango zain. Eta horretarako beharrezkoa da aldaketa pertsonala eta zu berri bat izatea.

Hemen duzu galdera garrantzitsu bat: Nolakoa da zure ametsetako bizitza hori?