Entradas

ALDAKETA PERTSONALA: IZAN ZAITEZ ZU BERRI BAT

Bizitza berri edo desberdin bat nahi badut, pertsona berri edo desberdin bat izan behar dut.

Ez dago beste biderik, segituan konturatuko zara. Gauza berriak lortzekotan, gauza berriak egin behar dira. Desberdin sentitzekotan, desberdin pentsatu behar da. Horixe da bizitzaren leloa. Jende asko da beren egoera aldatzeko bizitza aldatzeko zain geratzen direnak, ingurukoak aldatzeko zain egoten direnak beren zoriontasuna lortzeko. Baina da ez horrela. Ingurukoa aldatzeko zain bagaude, ingurukoen bizitzako parte izango gara, eta ez gu geure osotasunean.

Lehen aipatu bezala: lehenik sinesmenak, gero pentsamenduak, ondoren emozioak eta azkenik jarrerak. Zentzu horretan egin behar dugu aldaketa, gure aldaketa propioa, ez beste inorena. Modu horretan  iraunkorra izango da aldaketa, eta gure egiazko edo amestutako bizitza lortu ahal izango dugu.

Nire saioetan ikusitakoan oinarrituz, kezka nagusiak honako hauek izaten dira: erlazioak, dirua, maitasuna, bakea, osasuna, beldurrak eta tristura. Guzti horren konponbidea norberaren aldaketa pertsonala da. Jendearekin egon, ekintzailea izan, gertuagoa edo maitekorragoa izan, lasaiagoa, osasuntsuago bizi, beldurrak eta emozioak onartu eta kudeatu. Horiek dira aurreko arazoen konponbideak, eta guztietan norberaren aldaketa da oinarria, ingurukoen esku ezer utzi gabe.

Aldaketa egitea lortzen badugu, emaitzak beren kabuz etortzen dira, eta konturatu gabe bizitza berri batean aurkitzen dugu gure burua, bide berri bat jorratzen.

Ez al zaizu gertatzen adibidez, kotxe bat erostera zoazeneanzurea bezalako pila ikusten dituzula inguruan? Honekin berdin gertatzen da. Ikuspuntua edo bizitza begiratzeko betaurrekoak aldatzen dituzunean, aurrean topatuko duzuna ere guztiz ezberdina izango da.

Batzuetan apur bat kosta dakiguke, izan ere, gure buruan erresistentzia mekanismoak ditu. Lehengoari indarrez lotuta egoten gara eta zaila egiten zaigu zaharra askatu eta berriari heltzea. Beldurra dago horren oinarrian.

Guzti horren alde positiboa zera da, gure esku dagoela. Sinesmenak eta pentsamenduak aldatzeko gai bagara, gainontzeko guztia ere alda dezakegu. Beraz, gure bizitza aldatzeko gai izango gara. Egoera honen aurrean ez du balio “ni horrelakoa naiz” esatea. “Ni horrelakoa nintzen eta aldatzen ari naiz” pentsatu eta esan behar dugu. Ez izan zaren (edo zinen) bezalakoa, zu berri eta hobeagoa baizik.

Ziur naiz hori dela zure desioa, bestela ez zenukeliburu hau izango eskuetan. Horrek ez du esan nahi guztiz aldatu behar duzunik, ezta izan zaren guztia pikutara bota behar duzunik. Ez, inola ere ez. Momentu hotan balio ez dizuna soilik aldatu behar duzu. Arropa zaharrekin gertatzen den bezala. Zertarako gorde armairuan erabiltzen ez ditugu arropak, lekua kentzeko besterik ez badute balio. Sinesmenekin berdin gertatzen da. Balio ez digutenak, bizitza oztopatzendigutenak, egunen batean baliagarri izan zirenak, baina gaur kaltegarriak direnak, birziklatu egin behar dira.

Nire hitzaldi eta tailerretan asko lantzen dugun arloa da hori, eta liburu honetan ere oso garrantzitsua da. Uste duguna baino askoz ere gaitasun gehiago daukagu, uste duguna baino hobeagoak gara eta uste duguna baino baliabide gehiago dauzkagu esku artean. Ziur naiz. Badakit guztion barnean izar dirdiratsu bat dagoela. Baina izar hori aurkitzeko bilatu egin behar da.

Zenbat ezagun eta lagun ezagutzen ditugu lanean, ikasten, zorrak ordaintzen, bizi gabe daudenak egunen batean bizitzeko itxaropenarekin. Beste batzuk berriz bizitza bizitzen dute, beren bizitza nolakoa izatea nahi duten erabakitzen dute eta bide horri ekiten diote, egunero bizitzaz gozatuz, eta etorriko denaz hainbeste arduratu gabe. Izan ere, nork daki etorkizun hori iritsiko den?

Uste dut esfortzua egin eta gure bidea amestutako bizitza horretara bideratzeak merezi duela, bideaz ere gozatu ahal izateko. Zure esku dago, bide hori zure zain dago, zuk lehen pausu hori noiz emango zain. Eta horretarako beharrezkoa da aldaketa pertsonala eta zu berri bat izatea.

Hemen duzu galdera garrantzitsu bat: Nolakoa da zure ametsetako bizitza hori?

EMOZIOAK: EZEZAGUN HORIEK

Guztiok dauzkagu emozioak eta guztiok sentitzen ditugu, baina oso gutxik onartu eta kudeatzen dituzte. Ez digute irakatsi zer diren, nola azaltzen diren eta nola ulertu eta onartu behar ditugun.Eta batez ere, ez digute irakatsi nola kudeatu behar ditugun.

Hiztegiak dio emozioak “buruaren astintze edo nahastea” direla, “sentimendua, pasioa edo edozer buruko aldarte sutsu edo urduria”.Nire iritziz, Daniel Golemanekdioen moduan, definizio hori pentsamendu eta sentimenduetara zuzenduta dago. Emozioen mundua askoz ere zabalagoadela uste dut.

Alde batetik, guztiok ezagutzen ditugun emozioak edo emozio arruntak daude. Besteak beste, haserrea, tristura, beldurra, alaitasuna, maitasuna, harridura, nazka eta lotsa. Baina hauetako bakoitzak beste emozio ugari dauzka atzetik, eta horiek ez dira hain ezagunak. Esate baterako, jeloskortasuna, itxaropena, kemena, fedea, barkamena, nagitasuna eta abar luze bat.

Emozioak bat batean sortzen dira. Batzuetan erne egonez gero badatozela nabari genezake, baina beste batzuetan konturatzen garenerako sortu eta azaleratzen dira, kontrolatzeko aukerarik izan gabe. Askotan emozio horien ondorioak denboran zehar gure barnean gelditzen dira, eta horrek eragiten du pertsonak alaitsuagoak, tristeagoak, beldurtiagoak, eta beste milaka modutakoak izatea.  Baina batzuetan, desorden emozionalak ere egon daitezke, esaterako depresioa edo antsietatea.

Orain dela gutxi arte, hezkuntza-planetan ez dira emozioak eta beren kudeaketa barneratu. Izan ere, askoz ere garrantzia gehiago izan dute matematikak, historiak edo hizkuntzek. Emozioak beti alde batera utzi izan dira, eta emozioen ezagutza eta kudeaketan analfabeto bihurtu gara. Ondorioz, egunerokotasunean liskar mordoa izaten dugu ingurukoekin eta batez ere gure buruarekin. Emozioak kudeatzen ikasiko bagenu, eta hori guztia normaltasunez sentitu eta azaltzen jakingo bagenu, gure buruarekin erlazio sanoagoa izango genuke.

Emozioak kudeatzeko modurik egokiena barnean ditugun mugimendu horiei arretaz erreparatzea da, baina horren aurrean erreakzionatu edo sentitutako hori epaitu gabe. Sokratesek zioen moduan: “Ezagutu zaitez zu”.Gure burua ezagutzea da emozioak kudeatzeko sekretua edo gakoa. Gure buruarekiko distantzia pixka bat hartu eta kanpotik begiratzen badiogu, gure sentimendu edo emozioak kontzienteki atzemango ditugu. Hori da emozio-kudeaketaren lehen pausoa.Behi hori lortuta, autokontrola da hurrengo pausua. Horrek aske bizitzen lagunduko digu, emozioen menpe egon gabe.

Emozioen arloaren inguruan hiru motako pertsonak ezagutzen ditut:

  • Emozioez kontziente dena. Emozioak kudeatzeko gai diren pertsona dira, pertsona seguruak. Psikologikoki sano, indartsu eta baikorrak. Guztiok bezala, momentu ilunak ere izaten dituzte, baina normaltasunez jokatzen dute horren aurrean, zalapartarik gabe. Ondorioz, berehala lortzen dute tuneletik irten eta normaltasunera itzultzea.
  • Emozioak karga moduan hartzen dituztenak. Kontziente dira beren emozioez, baina horren aurrean ezin dela ezer egin uste dute. Emozioak hor daude, baina ezin denez ezer egin aldatzeko, karga bat bihurtzen dira.
  • Emozioen menpe preso daudenak. Ezin dira beren emozioetatik askatu, eta bizitza osoa igarotzen dute emozioek sortutako sentimendu eta pentsamenduekin bueltaka. Ez dute beren burua emozioak kudeatzeko gai ikusten, eta ezin dira sentimendu ezezkorretatik bereizi.

Garrantzia asko ematen zaio arrazionalki hartzen diren erabakiei, baina bat batean barnetik emozioak sugar moduan azaleratzen direnean, arrazionaltasuna ez da oso baliagarri izaten. Momentu erabakigarrietan bihotzak buruak baino indar gehiago izaten du, eta askotan emozioek argitzen digute bidea. Onerako zein txarrerako.

Hemen dituzu galdera garrantzitsu batzuk:Zein dira gehien jasaten dituzun emozioak?Zein emozio kudeatzen ikasi nahiko zenuke?

SINESMENEN BOTEREA

Sinesmenen arabera sentitu eta jokatzen dugu, eta kode horretan oinarrituz hartzen ditugu erabakiak. Sinesmenak alde batetik gure ahalmena dira, baina beste aldetik gure freno ere bai.

Konturatu gabe ezartzen dira gure barnean: gure ingurua, noizbait esan ziguten hura, noizbait txalotu zigutena, noizbait aurpegiratu zigutena, eta abar. Bizitzako egoera guzti horiek ziztada txikiak uzten dituzte gure inkontzientean, eta apurka-apurka gure sinesmenak sortuz doaz. Baina, zenbatek jartzen ditugu zalantzan sinesmen horiek? Beste herrialde batean jaio izan banintz, beste familia batean, beste ingurune batekin, berdin pentsatuko nuke? Sinesmen berdinak izango nituzke? Eta ez banu berdin pentsatuko, ez nintzateke ni izango?

David Fischman idazle ospetsuak zioen: “Gure sinesmenak zalantzan jartzeko adorea behar da. Izan ere, baliteke bizitza osoan zehar okertuta egon izan garela onartu behar izatea”

Horregatik, sinesmenen arloa lantzeko egoera lasai eta umil bat behar da. Horrela, gure barnera begiratu eta orain arte zalantzan jarri ez ditugun pentsamendu eta sinesmenak zalantzan jarri ahal izango ditugu. Izan ere, orain arte askotan hainbat ideia ez ditugu zalantzan jarri “horrela direlako eta beti horrela izan direlako”. Guzti hori Wayne W. Dyer-ek ederki azaltzen digu bere “EL CAMBIO” liburu eta pelikulan. Bertan hainbat prozesu ikus ditzakegu, pertsona ezberdinak gelditu, pentsatu, ideiak proiektatu eta ekitera eramaten dituztenak.

SINESMENEN BOTEREA tailer honetan, nagusiki hiru bloke edo multzo nagusi landuko ditugu:

  • Barrura begira
  • Nola mugatzen naute nire sinesmenek
  • Zure buruarengan sinetsi

Hasteko, MAITASUN HANDIZ gure barnealdera begiratzeko tarte bat hartuko dugu. Izan ere, bere barnera begiratzen duena esnatu egiten da, baita orain arte ohartu gabeko gauzez ohartu eta sentitu ere. Gure barneko gurpila ezagutu ahal izango dugu. Honek lau egoera nagusi ditu:

  • Gure SINESMENEK, gure pentsamenduak sortzen dituzte.
  • Gure PENTSAMENDUEK, gure EMOZIOAK sortzen dituzte.
  • Gure EMOZIOEK, gure jarrerak sortzen dituzte.
  • Gure JARREREK, gure emaitzak sortzen dituzte.

Askotan uste dugu gure inguruko jendea edo egoerak aldatu behar direla gu zoriontsu izateko. Baina, alderantziz pentsatu behar dugu: “Zu zeu aldatzen bazara, guztia aldatuko da”.

Horretarako, egunero bizilagunen bilera bat egitea proposatu ohi dut. Bai, bizilagunen bilera bat. Nahiz eta askotan ez konturatu, gure barnean oso ezberdinak diren bizilagunak bizi dira:

  • GOIKO BIZILAGUNA (Burua/Arrazoimena).

Serio, koherente, beldurti, kontserbadore.

Jakintsua da, esperientzia dauka. Erraztasuna dauka arriskuak ikusteko.

  • BEHEKO BIZILAGUNA (Bihotza/Emozioak).

Alaia, ameslaria, ilusioz eta maitasunez betea.

Guztia polit ikusten du, maitatzea eta maitatua izatea du gogoko, gauza txikiak aintzat hartzen ditu.

  • ADMINISTRATZAILEA (Ni neu/Oreka)

Bizilagunek diotena entzuteko gaitasuna eta betebeharra dauka, kasu bakoitzean aukerarik egokiena aurkitzeko.

Horretarako, administratzaileak kontuan hartu behar ditu aukera horietako bakoitza eusten dituzten sinesmenak. Baita horien bidez sortutako emozio eta inguruak ere. Horrela, sinesmen horien jatorri eta ondorioak ezagutu ahal izango ditugu. EGOaren tranpan erortzen gara normalean, eta benetan garena ikusi beharrean, garena uste duguna ikusten dugu.

Behin puntu honetara heldu garela, gelditu, eroso jarri toki atsegin batean eta zure buruari ondorengoa galdetzea proposatzen dizut: NOR NAIZ? EZ niretaz esaten dutena. EZ zer egiten dudan. EZ zer daukaten. EZ zer jartzen duen nire aurkezpen gutunak. EZ nire lanpostua. EZ nire ardurak. EZ nire ikasketak. EZ, galdera beste hau da: NOR NAIZ? Zaila da, ezta? Eta zuk ez badaukazu argi nor zaren, nork jakingo du? Momentu batez gelditu eta barrualdera begiratzeak erantzuna topatzen lagunduko digu, eta horrela, sinesmen mugatzaile eta indartzaileak identifikatu ahal izango ditugu.

Bigarren zatia ez da errazagoa: SINESMENEK NOLA MUGATZEN GAITUZTEN JAKITEA. Behin nor garen eta zein sinesmen ditugun ulertzen hasi garela, mugatzen gaituzten sinesmenak identifikatu eta onartzen hasi behar dugu. Sinesmen horiek aldatu edo moldatzean bizitza zoriontsuago batera bideratu ahal izango gara.

Gure barneko gurpilaren jatorria gure sinesmenak dira, eta sinesmen horiek gehiago ezagutzera goaz. Norbaitek zerbaitetan sinesten badu, zuzenean zerbait hori egia delako egoera batean jartzen da. Egoki bideratutako sinesmenak zorionez betetako bizitza bat izateko tresnarik boteretsuenak dira. Sinesmen mugatzaileak aldiz, guretzako negatibo eta suntsitzaileak izan daitezke.

Guztiok ezagutzen dugu “plazebo efektua”. Gaixo batzuei elementu terapeutiko gabeko pilulak ematen zaizkie, eta askotan sortzen duten efektua benetako medikamentuen efektuaren antzekoa izaten da. Frogatuta dago sinesmenek indar handia dutela, eta aipatutako kasu horietan hain da handia indarra, gorputza egoera osasuntsu batera bideratzen dela. Nire seme-alabak txikiak zirenean, batzuetan minagatik edo atentzio faltagatik pilula edo ukenduren bat eskatzen zidaten. Horrelakoetan sakarina edo baselina ematen nien, eta min guztiak kentzen zizkien. Medikamentu bat hartu zutela uste zuten, eta hobeto sentitzen ziren.

Jaiotzen garenean gure disko gogorra hutsa eta garbia egiten da, sinesmenik gabe. Eta segituan hasten gara gure bizitza bideratuko duen artxibategia betetzen. Sortuko ditugun artxibo batzuk bizitzan zehar moldatu edo zakarrontzira botako ditugu, baina beste batzuk gure disko gogorrean instalatuko dira eta horietan oinarrituz bideratuko dugu gure bizitza. Hori aldatzeko, ezinbestekoa da disko gogorra hustu eta artxibo berriak instalatzea.  Hain zuzen ere gure bizitzako momentu zehatz horretarako egokienak diren artxiboak.

Argi dago norberaren jaioterri eta inguruak ere baduela zerikusia gure sinesmenetan. Zailagoa da garatze bidean dauden auzo marjinaletatik ateratzea, inguru aberats eta arrakastatsu batetik ateratzea baino. Aberats eta arrakastatsu esaten dudanean ez naiz ondasun materialez soilik ari, baita aberastasun espiritual eta balioei buruz ere. Esan bezala, norbera jaio eta bizi den ingurua da sinesmenak zehazteko faktore garrantzitsuenetako bat, baina ez bakarra. Zorionez, badago jendea inguru hori alde batera uzteko gaitasuna izan duena, beren errealitatea zalantzan jarri eta eurek erabakitako norabidera bideratu direnak, eurek erabakitako sinesmen berriekin.

Aurretik aipatutako guztia argi ikus daitekeen pelikula bat gomendatzea gustatuko litzaidake: “EN BUSCA DE LA FELICIDAD”. Bertan ikus daiteke, bizitzako egoerak aldera batera utzita gizon bat nahi duen tokira iristen dela, beregan sinesten duelako. Eta pelikulako une batean bere semeari ondorengo aholkua ematen dio: “Ez utzi inori zerbaitetarako gai ez zarela esaten, ezta niri ere. Ametsen bat baduzu, mantendu egin behar duzu. Zerbait nahi baduzu, joan zaitez bila. Izan ere, norbere ametsak betetzeko gai ez denak normalean gainontzekoei ere gai ez direla esaten die”

Prozesuaren azken zatia BAKOITZAK BERE BURUARENGAN SINESTEAri dagokio. Begiratu dugu barrura, gehiago ezagutzen gara, identifikatu ditugu gure sinesmenak eta gure bizitzan nola eragiten duten ere ikusi dugu. Orain ikusi behar duguna da sinesmen horietatik zeintzuk diren onuragarriak eta zeintzuk frenatzen gaituzten. Zeintzuk egiten duten bat gure gaur egungo balioekin eta zeintzuk mugatzen gaituzten, gure garapen pertsonala ekidinez. Mundu honetan gauza guztiak bi aldiz sortzen dira, lehenengo garunean eta ondoren kanpoan. Enrry Ford-ek zioen moduan: “Ahal duzula edo ezin duzula uste baduzu, bi kasuetan arrazoi duzu”.

Zure buruarengan sinestea lehen pausuaren aurreko pausua da, eta horretarako hiru oinarrizko pausu izan behar ditugu kontuan:

  • Zure buruarekiko dituzun sinesmen faltsuak ezabatu. Gainontzekoek zarena edo izan beharko zenukeena esan dizutena.
  • Sentitu, emozioak bizi, amets egin.
  • Zure sinesmen berriak aukeratu, eta bide horretan lagunduko dizuten kideak hautatu. Suziriak hautatu.

Ditugun muga guztiak gure barnean sortu dira, ez datoz kanpotik. Eta zorionez, beti izango dugu sinesmen eta muga horiek aldatzeko aukera. Horretarako:

  • Ahaztu berriro ikasteko

Hau da, jarrera edo ekintza berdinekin jarraitzen badugu emaitza berdinak lortuko ditugu, baita emaitza okerragoak ere. Beharrezkoa da gure sinesmen eta jokamoldeak aldatzea. Hori egiteko gai diren pertsonengandik ikasi beharko dugu, guk ere nahi ditugun emaitzak lortzeko. Hala ere, helmuga horretara iritsi ahal izateko atzean utzi beharko ditugu sinesmen zaharrak, kalte egiten diguten sinesmenak.

Berdina gertatzen da arropa berria erosi eta armairuan sartzen ez zaigunean. Guztiok nahi dugu armairua momentu horretan gogoko dugun arropaz beteta egotea, baina horretarako ezinbestekoa da arropa zaharrak armairutik atera eta berriarentzako tokia uztea.

  • Sinetsi ikusteko

Orain arte entzun dugun esaldia “ikusi sinesteko” da, eta tailer honen ondoren egin beharko dugun lehen gauza esaldi hori aldatzea izango da: “SINETSI IKUSTEKO”.

Orain da momentua indartsu eta motibaturik gure burua berritzeko. Zailtasunak gainditu eta sinetsi behar dugu lortuko dugun hori dela orain arte amestu duguna. Baliteke azken pausu honek presioa sortzea, izan ere, orain akatsen bat eginez gero aurreko lan guztia pikutara joango litzateke. Baina argi izan behar dugu aldaketa bat egitera goazela, eta konfiantza izan behar dugu bukaeran lortuko dugun hori dela guk nahi duguna, gure ametsa.  Horrela bakarrik arriskatu ahal izango gara. Horixe izango da gure motibazioa aurrera egiteko, amets egiteko, amorerik ez emateko, bidean bizi izandakoa baloratu eta borrokan jarraitzeko.

  • Zertarako

“Maitatu ezazu egiten duzuna, eta egin ezazu maitatzen duzuna”. Hori bezain sinplea. Adorea behar da hemendik aurrera gure sinesmenak zein izango diren zehazteko, baita betiko sinesmenetan oinarritu beharrean gure sinesmen propioetan oinarrituz jarduteko ere. Izan ere, gure sinesmen horiek zalantzan jarriko dituzte gizarteak eta gure inguruak, hainbat traba jarriko dizkigute aske izatea erabaki izanagatik eta gure kabuz pentsatzeagatik. Baina pentsatzeko askatasuna eta sinesmen propioak izateko askatasuna horren da handia eta atsegina, ezin ditugula askatasun horiek momentu bakar batez ere ukatu.

Zure bizitza eta zure mundua aldatu nahi badituzu, ezin zara besterik gabe eserita egon eta nahigabetu. Egin ezazu zerbait, aurkitu ezazu guzti hau aldatzeko zure arrazoia, galde iezaiozu zure buruari: zertarako? Ez zaitez geldirik gelditu ondorengo esaldiekin zure burua engainatuz: “agian gauzak bakarrik konponduko dira”, “agian hemendik aurrera hobeto joango zaizkit gauzak”, eta abar. Jarri itzazu zalantzan orain arte zure inguru soziala mugatu duten sinesmen horiek. Ausartu zaitez zure barneko ahots hori entzuten. Bilatu zure talentu eta gaitasunak, bokazio eta ametsak. Jarrai ezazu zure bidea, baina zurea eta ez beste inorena. Eskaini gainontzekoei zure bertsiorik onena. Eta batez ere, gozatu bizitza.

  • Sinplea baina ez erraza

“Bizitza osoa pasa nuen inoiz gertatu ez ziren gauzengatik kezkatzen”. Batzuetan bizitza konplikatzen diogu gure buruari, guk geuk, beste inoren laguntzarik gabe. Askotan arazoak aurkitzen dizkiegu konponbideei.

Sinplea dela esaten dut, burua programatzea delako. Instalazioa berriro egitea, itzali eta berriro piztea. Inork ez du psikologo batengana joan beharrik sinesmenak aldatzera, gure lana da. Gure orain arteko sinesmenak zalantzan jarri, eta momentu zehatz honetan onuragarriak direnekin geratzea da. Sinplea bai… baina ez da erraza, onartzen dut. Lana eta jarraitasuna behar dira, baita zer nahi dugun eta nola lortu nahi dugun argi izatea ere. Eta, batez ere, beharrezkoa da pertseberantzia gure bizitzeko eran, pentsatzeko eran, eta sentitzeko eran.

Sinesmenak aldatzeko ideiak argi izan behar ditugu, eta asko saiatu behar gara. Izan ere, sinesmen horietako gehienak gure buru barnean ezarrita egon dira urte luzez. Hala ere, ziur naiz gai zarela zure burua energia berezi batez hornitu eta edozein egoera bidaia liluragarri eta gozagarri batean bihurtzeko.

Ziurrenik hainbat gauza, sentsazio eta sentimendu aurkitu dituzu zure barnean. Orain da errealitateari aurre egiteko unea, ekintzara igarotzeko unea, munduari bihurtu zaren pertsona berri hori erakusteko unea, zure sinesmen berrietan oinarrituz bizitzeko unea. Zure buruari apur bat gehiago exigitzeko garaia da, onartezinak diren gauza horiek ez onartzeko garaia, barnean izkutatuta zenuena kanporatzeko garaia. Zure buruarekin konprometitu eta noraino heltzeko gai zaren ikusteko momentua iritsi da.

Bidai ona izan, bidean zehar ikusiko dugu elkar.

ZEIN DIRA LOTZEN ZAITUZTEN KATEAK?

Ipuinak haurrak lokartzeko eta helduak esnatzeko direla esan zidaten behin, eta ordutik ipuinak erabiltzea gustatzen zait, metaforen bidez esan behar dudana azaltzeko.

Sinesmenei buruzko ipuin zoragarri bat erabiliko dut gaurkoan: Katez lotutako elefantea.

“Txikia nintzenean oso gogoko nituen zirkoak, eta gogokoenak animaliak zituztenak ziren. Beste askori bezala, animalia guztietatik elefanteak bereganatzen zuen nire arreta.

Erakustaldi guztian zehar piztia erraldoi horrek bere pisua, tamaina eta indar izugarriak azaltzen zituen. Emankizuna bukatzean, aldiz,  burdinezko kate bat lotzen zioten hanka batera, baina kate hori lurrean nekez sartuta zegoen enbor txiki batera egoten zen lotuta. Eta nahiz eta burdinezko katea sendoa izan, dudarik gabe elefante horrek bazuen egur zati hura lurretik erraz atera eta alde egiteko nahikoa indarra.  

Eta orduan, zergatik geratzen zen hor geldirik animalia hura? Zergatik ez zuen ihes egiten?

Bost edo sei urte nituenean oraindik helduen jakintzan konfiantza nuen, eta maisuren bati, aitari edo osabei elefantearen misterioagatik galdetu nien. Batzuk zioten animaliak ez zuela ihes egiten hezia zegoelako. Eta horren aurrean, ondorengoa galdetu nien: hezia badago, zertarako lotzen dute? Uste dut ez nuela zentzuzko erantzunik jaso.

Denborarekin elefantearen gertakizun hura ahaztu nuen, baina orain dela urte batzuk konturatu nintzen norbaitek aurkitu zuela galdera horren erantzuna:

Elefanteak ez du ihes egiten, txikitatik kate eta enbor horiekin lotuta egon delako. Begiak itxi nituen eta elefante jaioberriaren irudia bururatu zitzaidan, burdinezko kate eta enborrarekin lotuta. Seguru nago momentu horretan elefante txikitxo horrek katetik tira eta bultzaka izerdi ederrak botako zituela, ihes egiten saiatuz. Baina ezin izan zuen. Txikia zen, eta enborra handia bere aldean. Baliteke hurrengo egunean beste saiakera bat egin izana, baita hurrengo egunean, eta hurrengoan, … baina azkenean, elefanteak enbor hori mugitu eta ihes egiteko gaitasunik ez zuela onartu eta amore eman zuen.

Beraz, nik ikusi nuen elefante handi eta izugarri horrek ez zuen ihes egiten, gai ez zela uste zuelako (gaixoa). Seguruenik gogoan izango zuen noizbait saiatu zela ihes egiten, eta ez zuela lortu, ez zela gai izan. Eta tristeena da, ez zela inoiz gehiago saiatu. Ez zuen inoiz, inoiz, inoiz bere indar izugarria erabili berriro askatzen saiatzeko.

Bizitzan zehar horrelako kate eta enbor askotara lotzen gaituzte, askatasuna kenduz… eta “ezin dut” horrek baldintzatzen gaitu… Benetan ahal dugun edo ezin dugun jakiteko bide bakarra saiatzea da, behin eta berriz gure indar guztiekin saiatzea…”

JORGE BUCAY

Hau irakurri eta hausnartu ondoren, zein dira zure kateak? Eta zer pauso eman behar dituzu kate horiek puskatzeko behingoz?

Ondo izan lagun.

ZUK HARTZEN DITUZU ERABAKIAK EDO BESTEEN ERABAKIEN MENPE BIZI ZARA?

Bizitza erabakiak hartzeko prozesu bat da.

Batzuetan ez dute eragin handirik. Adibidez, kafea hutsa edo ebakia? Pentsatu ere egin gabe hartu genitzake. Baina beste batzuetan gehiago dago jokoan, eta ondo pentsatu beharra daukagu.

Badaude pertsona azkarrak erabakiak hartzeko garaian, eta beste asko bueltaka eta bueltaka ibiltzen direnak erabakia hartu aurretik. Erabakia azkar hartzen dutenen artean, badaude arduratsuak, baina baita arduragabeak ere. Eta bueltaka ibiltzen direnen artean aldiz, arduratsuak eta ziurtasun falta dutenak bereizten dira.

Bizitza esperientzia bat da, eta esperientzia, erabakiak hartu eta probatzera ausartzean eskuratzen den zerbait da. Bestela, besteen esperientziaz baliatuz biziko gara. Argi izan behar dugu hartutako erabaki asko ez direla egokiak izango, baina hori ere ikasketa bat izango da hurrengoan erabaki zuzenak hartzeko. Hau da, gauzak nola egin eta nola ez egin irakatsiko digu esperientziak. Baina horretarako probatzera ausartu behar gara. Horregatik, noizbait dudatan bagaude zerbait egin edo ez egiteko, dudarik gabe, egin.

Momentu oro daukagu erabakiak hartzeko beharra, eta ez badugu erabakirik hartzen, norbaitek hartuko ditu gure partez. Beraz, hobe izango da gure bizitzako erabakiak norberak hartzea, asmatu ala ez.

Gaur egungo egoeran konturatu naiz jendea erabakiak hartzeko beldurrarekin dabilela: datuak ikusi, iritziak jaso, beste buelta bat eman, beste bilera bat prestatu… eta bueltaka jarraitu.   Erabakiak atzeratzeak ezinegonak eta intseguritateak besterik ez ditu sortzen. Badira ere erabaki okerrak ikasketa moduan hartu beharrean, porrot moduan bizitzen dituztenak. Ez dira konturatzen iritsi diren lekura iristeko erabaki zuzen asko hartu dituztela eta okerrak ikasketak direla.

Zerk laguntzen gaitu erabakiak hartzera?

  • Denbora bat hartu, erabakiaren pisuaren araberakoa.
  • Onartu erabakian hanka sartzeko aukera dagoela. Kontuan hartu aukera hori jaisten joango dela erabakiak hartzeko ohitura hartzen goazen heinean.
  • Laguntza eskatu. Ziur ez gaudenean, gure konfiantza duen norbaiti laguntza eskatu.

Hemen dituzu proposamen batzuk:

ARIKETA:

Idatzi zein den kostatzen ari zaizun erabakia. Alboan, idatzi zein izango litzatekeen emaitza kasurik okerrenean.  Idatzi baita ere, kasu hori beteko balitz, zer gertatuko litzatekeen.

Gehienetan, hori guztia idazten ari garen bitartean konturatzen gara egoera okerren hori betetzeko posibilitatea oso txikia dela, eta gertatuta ere, gai izango ginatekeela egoerari aurre egiteko.

PELIKULA: Jerry Maguire (1996)

LIBURUA: La brújula interior (Alex Rovira)

https://www.amazon.es/br%C3%BAjula-interior-Narrativa-empresarial/dp/8495787911/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1507022695&sr=8-1&keywords=la+brujula+interior+alex+rovira

Nola gainditu mugatzen gaituzten beldurrak

Nola izango litzateke bizitza beldurrik ez bagenu?

Irudikatu al dezakegu nolakoa izango litzatekeen? Gauza asko egiteko eta gauza berri asko probatzeko ausardia izango genuke. Bai, baina bizitza ez da erraza: lanera joan beharra, seme-alabak, hipoteka ordaindu beharra…  Nire galdera ondorengoa da: Ba al zenuen ametsik gaztetan? Non geratu dira amets horiek?

Aldaketa handiak jasaten ari gara egungo gizartean, lantegian, baita maila pertsonal eta espiritualean ere. Honen aurrean mugatzen gaituzten beldurrei aurre egitea ezinbestekoa da, eta horretarako beharrezkoa da gure buruari galdera egokiak egin eta bizitza beste ikuspegi batetik ikustea. Hori da amesten dugun moduan bizitzeko modu bakarra.

Bizitza oso motza da, denboraldi txiki baterako besterik ez gaude hemen, eta gauza asko ditugu ingurukoei eman eta irakasteko. Gure amets eta bihozkadak jarraitzen baditugu egiazko bizitza bat izango dugu. Bestela, gezurretako bizitza bat izango da, gizarteak ezartzen duen paper hori ondo interpretatzea besterik ez. Bizitza bai, baina bizitza deskafeinatu bat.

Beldurrak gainditzeko lehen pausua gure nortasuna indartzea da, nolabait. Ingurura begiratu behar dugu, guretzat modelo diren pertsonak identifikatu eta gure buruari zera esan behar diogu: honek ahal badu, nik ere bai. Ondorengo pausua gure beldurrak ezagutu eta onartzea izango da, horiek alde batera utzita aurrera jarraitu ahal izateko.

Eta azken pausua, bizitzan egin nahi dugun bidea aukeratzea izango da. Baita bide horrek kostu edo prezio bat izango duela onartzea ere. Bizitzako bide guztiek izango dute kostu bat, eta aurkakoa esaten duena gezurretan dabil. Horregatik, garrantzitsuena bakoitzak bere bidea aukeratzea da, bakoitzari zoriontasuna eskainiko dion bidea. Horrela, bide horren kostuari gustura egingo diogu aurre.

Galdera onek erantzun hobeak ekartzen dituzte. Hemen dituzu batzuk:

  • Zerbait lortu nahi duzu, baina ez duzu lehen pausoa emateko adorerik?
  • Bizitza batekin amesten zenuen, baina gaur egun urrun zaude bizimodu horretatik?
  • Ba al dago zerbait egunero faltan botatzen duzuna?
  • Dirua ez balitz arazo izango, beste bizimodu bat izango zenuke?
  • Bizitza bizitzen aritu beharrean, egunak bata bestearen atzetik pasatzen ari al zara?

Galderaren baten erantzuna baiezkoa izan bada, beldurrek mugatzen zaituzte. Baina beldur horiek guk geuk buruan sortuak dira, eta mugatzen gaituzten pentsamendu horiek burutik kentzea lortzen badugu, gure ametsen bila joateko gaitasuna izango dugu. Beldur horiek gainditzen ez baditugu, aldiz, bizitza osoan zehar ez dugu merezitako zoriontasuna lortuko. Bakoitzaren esku dago.

Beraz, oso momentu berezi eta erabakigarria da hau. Izan ere, beldurrak gainditu eta gure ametsen bila joatea erabakitzen badugu, merezitako bizitza zoriontsu hori lortu ahal izango dugu. Gainera, seme-alaba eta ingurukoentzat erreferente bilaka gintezke, beraiek ere beren beldurrak gainditzeko.

Hemen dituzu lanean hasteko hainbat proposamen:

GALDERAK:

  • Zer egingo zenuke beldurrik ez bazenu?
  • Zer egingo zenuke 10 hilabetetako bizitza geratuko balitzaizu? Eta nola jakin dezakezu ez zaizula 10 hilabeteko bizitza geratzen? Orduan, zeren zain zaude?
  • Prest al zaude zure bizitzaren gidoia idazteko?

ARIKETA:

Zerbait aldatzea nahi badugu, zerbait desberdina egin beharko dugu. Jokaera berdinekin, emaitza berdinak lortuko ditugu. Zer egingo duzu desberdin gaurtik aurrera?

PELIKULA: “El Cambio” (2009)

LIBURUA“NO MIEDO” (Pilar Jericó)

https://www.amazon.es/No-miedo-En-empresa-vida/dp/849348590X/ref=sr_1_sc_1?s=books&ie=UTF8&qid=1506846555&sr=1-1-spell&keywords=no+miedo+pilarr+jerico

AUTOLAGUNTZA: SASIBELARRA EDO SENDABELARRA?

Azken urteetan autolaguntzaren arloak gorakada handia jasan du, “Bum” bat izaten ari da.

Autolaguntzaren inguruko geroz eta liburu gehiago daude, baita bideoak, tailerrak, ikastaroak, hitzaldiak eta beste hainbat gauza ere. Eta era guztietako gaiak hartzen ditu barne: sukaldaritza, argaltzeko dietak, zoriontasuna lortzeko bideak, lan gehiago izateko ideiak, lan gutxiago izatekoak, lasai bizitzeko gomendioak, eta abar.

Guzti hori zergatik?

935. urtean Alkoholiko Anonimoen erakundea sortu zen eta talde honen oinarria zera zen: inork ez du hobeto ulertzen alkoholiko baten egoera beste alkoholiko batek baino. Horrek, filosofia eta mekanika berdineko beste hainbat talde edo mugimendu sortzea eragin zuen, azken batean elkar-laguntza bultzatzen zutenak.

Gaur egun bizi dugun mundu honetan norberak bere buruaren jabetza eta kontrola bilatzea du helburu, baina ez digute nola egin erakutsi, ez digute hori aurrera eramateko aukerarik utzi, eta gainera, ez daukagu nahikoa denborarik arlo hori lantzeko. Horren aurrean, liburuek, bideoek, mezuek, tailerrek eta atzeko materialek laguntzen digute barruko su hori pizten. Pauso hori ematen dugunean gure sentsazioa ondorengoa izaten da: aurrera pauso bat ematen ari naiz ni berria bideratzeko.

Zergatik jarraitzen dugu berdin hainbeste liburu eta hitzaldiren ondoren?

Autolaguntza igeri egiten ikastea bezala da, teoria oso argi eduki daiteke, teknika guztiak jakin daitezke, baina azkenean uretara salto egin beharra dago igeri egiten ikasteko. Ez da erraza ikasitakoa martxan jartzea. Azken batean, gure beldurrek, erosotasunek eta inguruak betikoak izaten jarraitzera bultzatzen gaituzte, beti jokatu izan dugun modu berdinean jokatzera. Eta modu horretan zer lortzen dugu? Betikoa. Emaitzak ez dira aldatzen.

Inguruan pertsona asko dauzkagu autolaguntza txorakeria bat dela uste dutenak, ahulentzat dela, eta ni bezalako laguntzaile pertsonalek dirua irabazteko soilik balio duela esaten dutenak. Nik ere baditut lagunak arlo honetako liburuak irakurri edo hitzaldiren batera joango liratekeenak, baina besteek zer esango dutenaren beldurrez geldirik geratzen dira. Baina horietako batzuk askotan kafe batera gonbidatzen naute beren zalantza eta beldurrak elkarbanatu edo beren ametsetaz hitz egiteko. Normala da, uler dezaket. Izan ere, ni ere horrelakoa izan naiz urte askotan.

“Ados Luis, baina ez duzu gauza berrik esaten, esaten duzuna sen onekoa besterik ez da”. Sena oso gutxi erabiltzen dela aspaldi ikasi eta ikusi nuen. Pixkaka-pixkaka sen oneko gauzak ikasten eta berrikusten joatea ez litzaiguke batere gaizki etorriko guztioi.

Egia da ez dudala gauza berririk esaten, aspaldian beste batzuek esan, bizitu eta idatzi dituzten gauzak berreskuratu, pilatu, sailkatu eta azaltzen ditut soilik. Baita nik nire bizitzan izan ditudan esperientziak, gora-beherak, eta bertatik ikasitakoak ere. Hala ere, guzti hori askorentzat baliagarri eta lagungarri suertatzen da, eta ni pozik.

Norberaren jarrera da autolaguntzaren gakoa.

Nik argi daukat autolaguntzak asko lagundu dezakeela, eta hipotesi hori argitzen saiatuko naiz:

Lehendabiziko aldiz liburu bat irakurtzea edo ikastaro edo hitzaldi batean parte hartzea erabakitzen dugunean aurrera pauso bat egiten ari gara, hain zuzen ere, lehenengo aurrerapausoa izango da. Horren aurrean, konturatzen gara zerbait falta dugula, zerbait aldatu edo hobetu nahi dugula. Eta lehen erabilitako alkoholiko anonimoen adibidearekin jarraituz,  hobetzeko lehenengo pausoa hori onartzea izango da. Beraz, lehenengo pausoa emanda, ZORIONAK!

Bigarren pausoa, onartzen dugun horretatik irteten ez dakigula ikustea izango da. Onartu beharra dago ez dakigula dena eta denetik. Socratesek zioen moduan: “Bakarrik dakit ez dakidala ezer ez”. AURRERA! Honen aurrean gure egoera berdinetik beste norbait atera dela edo aurrera egin duela konturatzeak eta berak emandako pausoak azalduko dizkigula jakiteak esperantzaz betetzen gaitu. ANIMO!

Autolaguntzako prozesuan gure sinesmenak aldatzen dira, izan ere, egoerak beste ikuspuntu batetik begiratzea lortuko dugu eta  ingurua beste betaurreko batzuekin begiratzea. Sinesmenak aldatuz gero, pentsamenduak ere aldatuko dira, baita emozioak ere. Ondorioz, jarrera ere guztiz aldatuko da. Eta, jarrera aldatzen bada, zer gertatuko da? Lortuko ditugun emaitzak guztiz desberdinak izango direla.

Kontutan izan behar dugu ez dela berdina zerbait ezagutzea edo zerbait jakitea. Sagardoaren inguruko liburu bat irakur dezakegu, dokumental bat ikusi edo hitzaldi batetara joan. Ezagutzen dugu sagardoa nola egiten den, zer den beharrezkoa eta zer pausu jarraitzen diren, baina badakigu sagardoa egiten?

Denean eta beti gertatzen den bezala, jarrera ezinbestekoa da hemen ere, helburua lortzeko gai edo ez-gai izateko. Liburuan, kurtsoan edo hitzaldian ikasitakoa egokia edo baliagarria iruditzen bazaigu praktikan jarri beharko dugu eta denboran zehar konstante izan. Zenbat denbora? Helburua lortzeko beharrezkoa zaigun denbora guztia.

Oso argi eduki behar dugu autolaguntzako liburu, ikastaro eta hitzaldiak aukeratzeko momentuan idatzi duenak edo aurkeztuko digunak bide hori egina duela eta emaitza onak lortu dituela. Autolaguntza bultzatzen dugunok gainontzekoei bide berriak aurkeztu, bide berri horiek probatzera bultzatu eta prozesu horretan laguntzeko gaude. Eta ziur naiz bide egokia aurkituko duzula. Zure barneak esaten dizuna entzuten baduzu, bide berriak probatu eta benetan nor zaren ikusiko duzu.

Gozatu zure bideaz eta laguntzarik beharrez gero, badakizu non nagoen.