Entradas

KENDU AL DEZAKET MOZORROA?

Kanpoaldera azaltzen duzuna eta barruan duzun pertsona berdinak al dira, edo mozorrotu egiten zara?

Gaztetako ametsak eta borrokatu zenituen gauzak bete al dira? Ez ote zaizu ahaztu benetan zein zaren eta zer duzun gogoko? Ilusioa pizten dizuten gauzak zure egunerokotasunaren parte al dira? Zeren zain zaude? Noiz arte egongo zara mozorroa jantzita?

Badira bi galdera oso erabilgarriak direnak guzti hori argitzeko, eta zalantzan gauden bakoitzean lagungarri izan daitezkeenak: Nahi dut? Edo… egin behar dut?

Argi dago bizitzan zehar ezin dugula nahi dugun guztia egin momentu oro. Izan ere, konpromezuak, ardurak eta egin beharrak gure bizitzaren parte dira. Horietako asko guk geuk aukeratu eta erabakitakoak dira, baina, zenbat pisatzen du motxila horrek?

Jaiotzen garenean gure disko gogorra hutsik egoten da, garbi-garbia. Eta momentu horretatik aurrera inguruko guztiak intentzio hoberenarekin gure disko gogorra betetzen hasten dira, ondo eta gaizki dagoena gure barnean ondo finka dadin. Muga horietan oinarrituz jokatzen badugu txalotu egiten gaituzte, eta muga horietatik kanpo modu ezberdin batean jokatzen badugu aldiz bide okerretik goazela esango digute. Eta horrela, gune “ondo eta gaizki” sinesmena barneratzen dugu.

Jaio ondoren ondo lo egin, ondo jan, ikastolan zintzoa izan, nota onak izan, kirola egin eta kirol talde batean egon, lagunak izan, maitemindu, ezkondu, hipoteka bat sinatu, seme alabak izan, lana egin, gurasoak zaindu, zahartu, ilobak zaindu, gehiago zahartu, lata gutxi eman eta bake bakean hilez gero, guregandik espero dena egingo dugu. Hau da, gizarteak jarritako mozorroa eta eman digun papera ongi beteko dugu. Baina askotan hori guztia bete arren ez gara gustura egoten, tristura daukagu barnean eta horrela pasatzen zaigu bizitza, zirrararik sentitu gabe. Guztiok dauzkagu gure helburuak, ametsak, bide berriak ezagutu eta bizitzeko beharra, baina horren aurrean gizarteak segituan seinalatzen gaitu eta azkar esaten digute ez goazela bide zuzenetik.

“Zure aldaketak besteengan ere aldaketak sortzen ditu eta jendeari ez zaizkio aldaketak gustatzen”

Guztiok janzten dugu egunero mozorro bat bizitzari aurre egiteko. Guraso zintzoaren mozorroa, langile arduratsuaren mozorroa, pertsona zentzudunaren mozorroa eta beste hainbat mozorro, baina gure barruan benetako pertsona bat dagoela ahazten dugu, ametsak dituen pertsona bat, ilusioak dituena eta gauzak beste era egiteko gogoa daukana… Askotan mozorro horrek pisu handiegia dauka guretzat, eta hala ere berdin jarraitzen dugu gure egunerokotasunean bueltaka, aurrera goazela pentsatuz, baina leku berdinean bueltaka ibiltzen gara, egunero gauza berdinak eginez. Gutxi batzuk aldiz, geratu eta barrura begiratzen dute, beren barruko pertsona txiki horri entzuteko ausardia izaten dute, eta benetan bizitu ahi duten bizitzaz hausnartzen dute, egunero daramaten mozorro hori zalantzan jarriz.

Laguntzaile pertsonalak badakigu eta oso argi daukagu norberaren barruan daudela erantzun guzti horiek, eta norberak badakiela zer duen gogoko eta zer egiten zaion astunegia egunerokotasunean.

Zertarako balio du ingurukoekin ondo egoteak gure barrua triste badago?

Askotan harrituta geratzen naiz nire inguruko jendearekin hitz egiten dudanean eta konturatzen naizenean horietako bakoitzaren barnean zenbat amets, zenbat ilusio eta zenbat gaitasun dauden ezkutatuta, ateratzeko beldurrez, gainontzekoek esango ote dutenaren beldur. Baina askotan lehertzear zauden egun bat iristen da, eta hori guztia kanporatzeko beharra sentitzen duzu.

Horren aurrean gure beldurrei, lotsei, gezurrei eta gabeziei aurre egin behar diegu eta ez da erraza. Askok momentu horretan damututa lehengo bidetik jarraitzen dute, beren ametsak eta ilusioak berriro ere alde batera utzita, beren burua engainatuz eta dauzkaten hutsuneak erosketekin, telebistarekin, janariarekin edo gizarteak eskainitako beste edozein narkotikorekin bete nahiez. Beste askok lana hartzen dute beren bizitzako erronka moduan eta hor igarotzen dituzte eguneko ordu guztiak mundu honetara lanera etorri balira bezala. Hori guztia norberaren barrura ez begiratzearen edo begiratzeko beldurraren ondorioa da.

Baina badira ere barnekoari entzun, hausnartu, norabidea aldatu eta benetan jarraitu nahi duten bidea hartzeko ausardia izan duten pertsonak. Erabaki hori hartu dugunok azkenean jarrera hori hartzen dugu filosofia moduan, eta konturatzen gara egunero ikasi daitekeela eta ikasi nahi dugula zerbait, gure bizitzaren inguruan hausnartu nahi dugula eta gauzak zalantzan jarri nahi ditugula, gure zoriontasunarentzat mesedegarri izan daitezkeen gauza berriak probatuz.  Orduan konturatzen gara Sokratesek zioena egia borobila dela: “Dakidan bakarra da ez dakidala ezer”.

Momentu horretatik aurrera hasten gara gure muina bilatzen. Konturatzen gara ahaztuta genuela zein garen eta zer daukagun gogoko, eta batez ere, konturatzen gara zoriontasuna ez dela borrokatu ondoren iritsiko garen lekua, baizik eta bidea bera dela zoriontasuna. Horrela bizitzarekin dantzatzen ikasten dugu, eta ohartzen gara gure esku dagoela egoera bakoitzaren aurrean hartzen dugun jarrera. Haserre edo triste gaudenean gure egoa da jarrera horren arduradun, gure egoa da borrokan dabilena. Gure egoa izaten da egoera baten aurrean “horrek ez luke horrela izan behar” esaten duena, baina onartu behar dugu egoera den bezalakoa dela eta guk ikasi behar dugula egoera ezberdinekin dantzak ibili eta aurrera egiten.

“Ez dugu mundua den bezala ikusten, baizik eta gu garen bezala”

Beraz, orain duzu aukera konturatzeko zu zeu zein zaren eta zein den zure mozorroa, hainbeste denboran zehar jantzi duzuna eta egokitzen joan zaren mozorro hori. Orain duzu aukera erabakitzeko mozorro hori pisutsuegia ote den edo zerbait kendu nahi ote duzun, eta barruan daukazun pertsona horri utzi nahi ote diozun erabakitzen nola jantzita joan nahi duen hemendik aurrera. Beti esaten dudan bezala:  “Sinplea. Ez erraza, baina bi sinplea.”

Hemen dituzu hainbat gomendio:

LIBURUA: “ENCANTADO DE CONOCERME” (Borja Vilaseca)

PELIKULA: “COME, REZA Y AMA”

ABESTIA: “DESEOS DE COSAS IMPOSIBLES” (La Oreja de Van Gogh)

 

LAGUNTZAILE PERTSONALA ZERTARAKO?

Askotan galdetzen didate eta nik ere galdetzen diot nire buruari laguntzaile pertsonal bat zertarako ote den, zer abantaila izango ote dituen. Hori mahai gainean jarri ondoren, lehenengo pentsamendua zera izaten da: laguntzailerik hoberena norbera da, dudarik gabe. Nork jakingo du norbere buruaz gehien? Norberak. Baina askotan ez dugu gure buruarekin zintzo jokatzen edo baldintzatuta egoten gara gure sinesmen, inguru edo egoerarekin.

Laguntzeko baliagarriak suerta daitezkeen hainbat tresna ere baditugu: inguruko lagunak, familia, tailerrak, ikastaroak, aldizkariak, liburuak, bideoak… Material asko dago gaur egun, beraz laguntza aproposa non lortu badago gure inguruan. Hala ere, bilaketa lan sakona egin behar da, eta ondoren zehaztasun handia behar da jasotako informazio guztia sailkatu eta egokia zein den hautatzeko.

Ondorioz, batzuetan kanpoko laguntza apur bat ondo etortzen da gure arazoak, ideiak, asmoak, ametsak eta helburuak ordenatzeko. Baita egiazkoak diren edo ez zehazteko ere, eta batez ere gure buruari galdera zintzoak egiteko. Galdera zintzoetatik aterako baitira erantzun zuzenak. Eta azken batean hori da gure helburua, ezta?

Guzti horrek zer abantaila dauzka edo zer lor dezakezu? Besteak beste, zure buruan bueltaka dabilena azaltzea, beste ikuspuntu edo iritzia jasotzea, zure sinesmen mugatzaileak identifikatu eta ezabatzeko aukera izatea, zure sentimendu eta emozioak modu egokian kudeatu eta zure alde jartzea, eta abar. Horren ondoren, pentsamendu desberdin eta argiagoekin, sentimendu eta emozioak ere argiagoak izango dira. Ondorioz, jorratuko dituzun ekintzak zuzenagoak eta zehatzagoak izango dira, eta emaitzak ere lehenago iritsiko dira. Horrela, lortu nahi duzun helburura eramango zaituen bidea ere argituko da.

Erantzuna zure barruan dago, erantzun hori zein den ezagutzeko bidea ere zuk daukazu eta zein bide hartu erabakitzea zure lana da.

Liburu honetan nire esperientzia kontatuko dizut, pertsonekin, taldeekin eta enpresekin ikasi dudana, nire eta beraien helburuak lortzeko erabilitako erramintak, prozesuak eta galderak azalduko ditut, horrela zure prozesua ere erraztu daitekeelakoan.

Nik nire prozesua egin behar izan dut eta oraindik ere bide horretan nabil. Nire ustez bizitza osoko lana da norberak bere burua ezagutu eta egin beharreko aldaketa txikiak egiten joatea, jarraitu nahi dugun norabidea zehaztuz. Eta zer ikasi dut ibilbide horretan zehar? Zoriontasuneko bidean egoteko maitasunez bizi behar dela, esker onekoa izateak bakea ematen duela, helburuak lortzeko pertsona desberdin batean bihurtu behar dela eta guzti hori norberaren esku dagoela. Zu eta zure jarrera bakarrik falta dira zure amestutako bizitza hori izateko. Ez da beharrezkoa inork zer egin behar dugun esatea, guk geuk nor garen ezagutzea besterik ez da behar, nahikoa da horrekin. Batzuk minutu bakar bat behar dute horretaz konturatzeko, beste batzuk bizitza osoa behar izaten dute, eta beste batzuk berriz 10 bizitza izanda ere ez lirateke konturatuko. Norberaren esku dago konturatu nahi izatea edo ez.

Nire lanean Coaching erramintak erabiltzea gustatzen zait, eta liburu honetan ere hala egin dut. PNL filosofia eta adimen emozionala aplikatzea ere gustuko dut, eta batez ere sena, sen ona (gaztelaniaz “sentido común” litzatekeena). Sen ona topatzen dugunean zailtasun asko konpontzen dira. Ez arazoa konpontzen dugulako, baizik eta arazoak berez garrantzia galtzen duelako.

PNL filosofia: arazoa ez da arazoa, arazoa da nik nola ikusten edo bizitzen dudan arazoa.

Askotan, behin eta berriz pareta beraren aurka jotzen aritzea saihesteko garrantzitsuena ikuspuntua eta ikusteko betaurrekoak aldatzea izaten da. Hau da, bizitzan daramagun karga samurtzea lortu behar da, ez etengabe karga gehiago sartzea. Azkenean, gure burua ezagutzea, guretzat egokiena zer den jakitea eta indarrak ondo sailkatzea da gure helburuak lortu eta bizitza atsegina izateko behar duguna.

Liburua 3 zatitan banatzea erabaki dut. Uste dut prozesu egokia dela aurrera pauso txikiekin bidea egiteko.

  1. Lehenengo zatia BARRURA BEGIRA da, eta bertan begirada bat emango diogu arreta osoz barnean daukagunari. Zati horri esnatzea deitzen diot. Horren bidez nor garen konturatuko gara, zer eta nola sentitzen dugun eta zein den gure egoera. Horretan oinarrituz egin beharreko hurrengo pausoak argitasunez hautatzeko aukera izango dugu.
  2. Bigarren zatia ZURE ALTXORRA EZAGUTU da, eta beste bi zatitan erdibituta dago. Lehenengoa kontzeptuak ezagutzean datza, hau da, gure burua mugatu eta indartzen duten baldintza garrantzitsuak ezagutu eta erabili ahal izateko. Bigarrena baliabideetan oinarritzen da, eta aurretik ezagututako kontzeptuak gure alde jartzeko erramintak dira.
  3. Hirugarren zatia ORAIN DA ZURE GARAIA da, martxan jartzeko zatia hain zuzen ere. Barrura begiratu, gure gaitasunak ezagutu eta hobetzeko arloak landu ondoren, gure helburuen bila joateko plana finkatu eta martxan jartzeko garaia da. Azken zati horrek ere bi pausu nagusi dauzka. Alde batetik, planifikatu. Zati honen oinarria non gauden eta nora joan nahi dugun argi izatea da, eman beharreko pausuak zehaztea eta noiz eta nola emango ditudan finkatzea. Bestetik, jardun. Zerbait lortu nahi badugu ezinbestekoa da martxan jartzea, egunerokotasuneko errutina edo erosotasunetik irten eta gauza berriak egiten hastea. Kasu honetan, aurretik planifikatutakoa betetzen hastea izango da helburua, nahi dugun horretara heltzeko. Pausu oso garrantzitsua da azken hori, eta pertsona asko dira gai izaten ez direnak. Askotan aipatzen dudan bezala, igeri egiten ikasteko uretara salto egin beharra dago. Teknika ikastea, ezagutzea eta gaiari buruz irakurtzea oso ondo dago, baina uretan sartzea ezinbestekoa da. Bizitzan ere gure helburuak lortzeko salto egin eta arriskatu beharra dago. Gauden lekutik atera eta bizitza berri bat sortu, baina ez kezkatu, ez beldurtu oraindik. Hemen izango dituzu beharrezko erramintak, azkenean salto hori konfiantza osoz egiteko.

Kapitulu bakoitzaren bukaeran ariketa edo galderaren bat jartzea erabaki dut irakurketa hausnarketa moduan erabiltzeko. Azkenean, irakurtzen goazen heinean, gure burua aztertu eta lanean joateko. Aldaketa zure barnean sortutakoa izango da, hau da,  zuk ikusitakoa, zuk ezagututakoa, zuk zeuk erabakitakoa. Ziur kanpotik ere aldaketa horiek antzemango direla, baina aldaketa nagusia zure barruan gertatuko da. Zuk zeuk zure buruarekin izango duzu aldaketa.

Badakit, kontziente naiz batzuetan harrigarria dirudiela diodanak. Badakit pertsona asko daudela guzti honetan sinesten ez dutenak. Ez nau harritzen, eta ez ditut kritikatzen, izan ere, ni ere horrelakoa nintzen nire aldaketa pertsonala egin arte eta emaitzak ikusi arte. Geroztik nirekin lan egin duten pertsona askotan ikusi dut aldaketa berdina, asko ikusi ditut leku ilun batetik atera eta leku atsegin batera bidea egiten. Konfiantza izatea bakarrik eskatzen dizut, zure burua eta bihotza irekita edukitzea aldaketa horiek antzemateko.

Uste dut pertsonak ezagutzen hasia naizela azken urteetan eta ziur naiz pertsona bakoitzaren barruan gaitasunez betetako izar dirdiratsu bat dagoela. Baita zure barruan ere. Ni ziur naiz, eta zu? Laguntzarik behar izanez gero, hemen egongo naiz zure zain.

Ondo izan.