Entradas

Ni horrelakoa naiz. Edo ez?

Ez gutxietsi zure burua “horrelakoa naiz“ esanez. Orain arte zure buruak nola pentsatu duen eta zure ekintzak nolakoak izan diren zuk zeuk sortutako sinesmenen ondorioa da. Baina zu ez zara sinesmenek kontrolatzen duten pertsona hori, hori zarena uste duzuna da. Egokiagoa da esatea “Ni horrelakoa izaten ari naiz baina alda naiteke”. Goizero duzu aukera nolakoa izango zaren erabakitzeko eta aukeraketa kontzienteki egin dezakezu.

Zurekiko dituzun sinesmenak aldatuz zure autoestimua eta konfiantza hobe ditzakezu.Ez da erraza urteetan zehar gure buruan finkatu diren sinesmenak aldatzea, txikitatik gu nola garen esan diguten hori aldatzea. Seguruenik zure buruarekiko duzun ikuspuntua besteek zugan ezarritakoa da. “Ni horrelakoa naiz” esaten dugunean “horrelakoa naizela esaten dute” adierazten dugu.Nahiz eta egia den txikitatik sinesmenak barneratzen ditugula, horrek ez du esan nahi haiekin kargatu behar dugunik bizitza guztian zehar. Are gehiago, entrenamendu piska batekin alda daitezke.

Lehendabiziko lana zure burutik “ni horrelakoa naiz” esaldia kentzea da, bai adiera positiboa zein negatiboa.

Zuk erabakitzen duzu nolakoa izan nahi duzun, ez da geneetan idatzita datorren ezer, ezta zure familia, ingurune edo lurraldearen araberako ezer. Zure esku dago zure bertsiorik onena zein den erabakitzea eta hori lortzeko lanean hastea.

Ezagutzen ditut pertsonak seme-alabei edo bikoteari modu txarrez hitz egiten diotenak eta “ni horrelakoa naiz” esanez justifikatzen dutenak. Baita bikotea beste norbaitekin ikusi eta haserretzen direnak eta “ni horrelakoa naiz” esanez egoera bidezkotzen dutenak ere. Badira ere inoiz esker edo maitasun keinurik adierazten ez dutenak “horrelakoak direlako”. Guztiok daukagu koadrilan bere buruarekin gustura egoteko gainontzekoei barre egin behar diena, eta “horrela delako” onartzen dugu.

Pertsona horiek guztiak egunen batean horrela izatea erabaki zuten, eta ingurukoek horrelakoak direla onartu dute. Baina nik ezin dut onartu “ni horrelakoa naiz” horregatik dena justifikatzea, izan ere, nahi izanez gero alda ditzakete jarrera horiek. Baina aldatu ahal izateko lehenengo pausua aldatu nahi izatea eta aldaketan sinestea da, eta hor egoten da askotan arazoa.

Askotan berdin jarraitzeko arrazoi bakarra lotsa eta ingurukoek ez onartzeko beldurra izaten da. Barneratuak dauzkagun sinesmen batzuk izugarrizko zama izan daitezke gure bizitzarako. Pentsamendu horiek toxikoak eta mugakorrak dira, eta gure autoestimua gutxitzen dute. Zer egingo zenuke esango banizu egin nahi dituzun aldaketak egin eta nahi duzun bidea hartzeko klik bat soilik nahikoa dela? ZUK sortu duzu zaren guztia, beraz, ZUK sortu dezakezu ZU berri hori, zure esku dago eguneroko egoerak eta jarrerak kudeatzea.

Programazio neurolinguistiko edo PNL-n ondorengo esamoldea asko erabiltzen da: “mapa ez da lurraldea”. Horrek esan nahi duena da ikusten dugun kanpoaldeko mundua ez dela egiazko mundua, bakoitzak bere pentsamendu eta ikuspuntuekin eginiko interpretazio bat besterik ez da. Bestela, guztiok berdina ikusi eta sentituko genuke, eta ez da hala.

Orduan, zergatik ez dugu gure burua modu hobe batean irudikatzen eta ez gara ikuspuntu horrekin bizitzen?Zenbat pertsona ezagutzen ditugu izugarrizko gabezia fisiko edo psikologikoekin, “ni horrelakoa naiz” pentsatzeari uko egin diotenak eta sinestezinak diren gauzak lortzen dituztenak? Egunero guztiontzako eredudira pertsona horiek.

Zenbat pertsona ezagutzen ditugu bere bizitzan zehar era batekoak izan direnak eta esperientzia zehatz bat pasa ondoren (mingarria gehienetan) guztiz aldatzen direnak eta beste era batera jokatzen dutenak? Errazagoa da sinesmen berri bat sortzea eta egunero lantzea, “ni horrelakoa naiz” esan eta bizitza guztian zehar karga hori eramatea baino.

Argi izan behar dugu norbera ez dela bere jokaera. Jokaera beti alda dezakegu nahi izanez gero. Bai, BETI.

Guzti hori aurrera eraman ahal izateko beharrezkoa da norberak bere buruarekiko distantzia piska bat hartzea, identifikatzea zein diren pentsamolde eta sinesmen mugatzaileak, eta erabakitzea horietako zeintzuk aldatu behar diren norberaren bertsiorik onena azaltzeko.

ARIKETA:

Hartu papertxo bat eta idatzi zer jokaera edo pentsamolderekin ez zauden gustura zure egunerokotasunean. Alboan idatzi ezazu nolakoa izatea gustatuko litzaizukeen. Eta azkenik har ezazu tarte bat hausnartzeko.

LIBURUA: 20 pasos hacia adelante (Jorge Bucay)

PELIKULA: Pequeñas mentiras

ABESTIA: Voy a vivir (El sueño de Morfeo)

ALDAKETA PERTSONALA: IZAN ZAITEZ ZU BERRI BAT

Bizitza berri edo desberdin bat nahi badut, pertsona berri edo desberdin bat izan behar dut.

Ez dago beste biderik, segituan konturatuko zara. Gauza berriak lortzekotan, gauza berriak egin behar dira. Desberdin sentitzekotan, desberdin pentsatu behar da. Horixe da bizitzaren leloa. Jende asko da beren egoera aldatzeko bizitza aldatzeko zain geratzen direnak, ingurukoak aldatzeko zain egoten direnak beren zoriontasuna lortzeko. Baina da ez horrela. Ingurukoa aldatzeko zain bagaude, ingurukoen bizitzako parte izango gara, eta ez gu geure osotasunean.

Lehen aipatu bezala: lehenik sinesmenak, gero pentsamenduak, ondoren emozioak eta azkenik jarrerak. Zentzu horretan egin behar dugu aldaketa, gure aldaketa propioa, ez beste inorena. Modu horretan  iraunkorra izango da aldaketa, eta gure egiazko edo amestutako bizitza lortu ahal izango dugu.

Nire saioetan ikusitakoan oinarrituz, kezka nagusiak honako hauek izaten dira: erlazioak, dirua, maitasuna, bakea, osasuna, beldurrak eta tristura. Guzti horren konponbidea norberaren aldaketa pertsonala da. Jendearekin egon, ekintzailea izan, gertuagoa edo maitekorragoa izan, lasaiagoa, osasuntsuago bizi, beldurrak eta emozioak onartu eta kudeatu. Horiek dira aurreko arazoen konponbideak, eta guztietan norberaren aldaketa da oinarria, ingurukoen esku ezer utzi gabe.

Aldaketa egitea lortzen badugu, emaitzak beren kabuz etortzen dira, eta konturatu gabe bizitza berri batean aurkitzen dugu gure burua, bide berri bat jorratzen.

Ez al zaizu gertatzen adibidez, kotxe bat erostera zoazeneanzurea bezalako pila ikusten dituzula inguruan? Honekin berdin gertatzen da. Ikuspuntua edo bizitza begiratzeko betaurrekoak aldatzen dituzunean, aurrean topatuko duzuna ere guztiz ezberdina izango da.

Batzuetan apur bat kosta dakiguke, izan ere, gure buruan erresistentzia mekanismoak ditu. Lehengoari indarrez lotuta egoten gara eta zaila egiten zaigu zaharra askatu eta berriari heltzea. Beldurra dago horren oinarrian.

Guzti horren alde positiboa zera da, gure esku dagoela. Sinesmenak eta pentsamenduak aldatzeko gai bagara, gainontzeko guztia ere alda dezakegu. Beraz, gure bizitza aldatzeko gai izango gara. Egoera honen aurrean ez du balio “ni horrelakoa naiz” esatea. “Ni horrelakoa nintzen eta aldatzen ari naiz” pentsatu eta esan behar dugu. Ez izan zaren (edo zinen) bezalakoa, zu berri eta hobeagoa baizik.

Ziur naiz hori dela zure desioa, bestela ez zenukeliburu hau izango eskuetan. Horrek ez du esan nahi guztiz aldatu behar duzunik, ezta izan zaren guztia pikutara bota behar duzunik. Ez, inola ere ez. Momentu hotan balio ez dizuna soilik aldatu behar duzu. Arropa zaharrekin gertatzen den bezala. Zertarako gorde armairuan erabiltzen ez ditugu arropak, lekua kentzeko besterik ez badute balio. Sinesmenekin berdin gertatzen da. Balio ez digutenak, bizitza oztopatzendigutenak, egunen batean baliagarri izan zirenak, baina gaur kaltegarriak direnak, birziklatu egin behar dira.

Nire hitzaldi eta tailerretan asko lantzen dugun arloa da hori, eta liburu honetan ere oso garrantzitsua da. Uste duguna baino askoz ere gaitasun gehiago daukagu, uste duguna baino hobeagoak gara eta uste duguna baino baliabide gehiago dauzkagu esku artean. Ziur naiz. Badakit guztion barnean izar dirdiratsu bat dagoela. Baina izar hori aurkitzeko bilatu egin behar da.

Zenbat ezagun eta lagun ezagutzen ditugu lanean, ikasten, zorrak ordaintzen, bizi gabe daudenak egunen batean bizitzeko itxaropenarekin. Beste batzuk berriz bizitza bizitzen dute, beren bizitza nolakoa izatea nahi duten erabakitzen dute eta bide horri ekiten diote, egunero bizitzaz gozatuz, eta etorriko denaz hainbeste arduratu gabe. Izan ere, nork daki etorkizun hori iritsiko den?

Uste dut esfortzua egin eta gure bidea amestutako bizitza horretara bideratzeak merezi duela, bideaz ere gozatu ahal izateko. Zure esku dago, bide hori zure zain dago, zuk lehen pausu hori noiz emango zain. Eta horretarako beharrezkoa da aldaketa pertsonala eta zu berri bat izatea.

Hemen duzu galdera garrantzitsu bat: Nolakoa da zure ametsetako bizitza hori?

EMOZIOAK: EZEZAGUN HORIEK

Guztiok dauzkagu emozioak eta guztiok sentitzen ditugu, baina oso gutxik onartu eta kudeatzen dituzte. Ez digute irakatsi zer diren, nola azaltzen diren eta nola ulertu eta onartu behar ditugun.Eta batez ere, ez digute irakatsi nola kudeatu behar ditugun.

Hiztegiak dio emozioak “buruaren astintze edo nahastea” direla, “sentimendua, pasioa edo edozer buruko aldarte sutsu edo urduria”.Nire iritziz, Daniel Golemanekdioen moduan, definizio hori pentsamendu eta sentimenduetara zuzenduta dago. Emozioen mundua askoz ere zabalagoadela uste dut.

Alde batetik, guztiok ezagutzen ditugun emozioak edo emozio arruntak daude. Besteak beste, haserrea, tristura, beldurra, alaitasuna, maitasuna, harridura, nazka eta lotsa. Baina hauetako bakoitzak beste emozio ugari dauzka atzetik, eta horiek ez dira hain ezagunak. Esate baterako, jeloskortasuna, itxaropena, kemena, fedea, barkamena, nagitasuna eta abar luze bat.

Emozioak bat batean sortzen dira. Batzuetan erne egonez gero badatozela nabari genezake, baina beste batzuetan konturatzen garenerako sortu eta azaleratzen dira, kontrolatzeko aukerarik izan gabe. Askotan emozio horien ondorioak denboran zehar gure barnean gelditzen dira, eta horrek eragiten du pertsonak alaitsuagoak, tristeagoak, beldurtiagoak, eta beste milaka modutakoak izatea.  Baina batzuetan, desorden emozionalak ere egon daitezke, esaterako depresioa edo antsietatea.

Orain dela gutxi arte, hezkuntza-planetan ez dira emozioak eta beren kudeaketa barneratu. Izan ere, askoz ere garrantzia gehiago izan dute matematikak, historiak edo hizkuntzek. Emozioak beti alde batera utzi izan dira, eta emozioen ezagutza eta kudeaketan analfabeto bihurtu gara. Ondorioz, egunerokotasunean liskar mordoa izaten dugu ingurukoekin eta batez ere gure buruarekin. Emozioak kudeatzen ikasiko bagenu, eta hori guztia normaltasunez sentitu eta azaltzen jakingo bagenu, gure buruarekin erlazio sanoagoa izango genuke.

Emozioak kudeatzeko modurik egokiena barnean ditugun mugimendu horiei arretaz erreparatzea da, baina horren aurrean erreakzionatu edo sentitutako hori epaitu gabe. Sokratesek zioen moduan: “Ezagutu zaitez zu”.Gure burua ezagutzea da emozioak kudeatzeko sekretua edo gakoa. Gure buruarekiko distantzia pixka bat hartu eta kanpotik begiratzen badiogu, gure sentimendu edo emozioak kontzienteki atzemango ditugu. Hori da emozio-kudeaketaren lehen pausoa.Behi hori lortuta, autokontrola da hurrengo pausua. Horrek aske bizitzen lagunduko digu, emozioen menpe egon gabe.

Emozioen arloaren inguruan hiru motako pertsonak ezagutzen ditut:

  • Emozioez kontziente dena. Emozioak kudeatzeko gai diren pertsona dira, pertsona seguruak. Psikologikoki sano, indartsu eta baikorrak. Guztiok bezala, momentu ilunak ere izaten dituzte, baina normaltasunez jokatzen dute horren aurrean, zalapartarik gabe. Ondorioz, berehala lortzen dute tuneletik irten eta normaltasunera itzultzea.
  • Emozioak karga moduan hartzen dituztenak. Kontziente dira beren emozioez, baina horren aurrean ezin dela ezer egin uste dute. Emozioak hor daude, baina ezin denez ezer egin aldatzeko, karga bat bihurtzen dira.
  • Emozioen menpe preso daudenak. Ezin dira beren emozioetatik askatu, eta bizitza osoa igarotzen dute emozioek sortutako sentimendu eta pentsamenduekin bueltaka. Ez dute beren burua emozioak kudeatzeko gai ikusten, eta ezin dira sentimendu ezezkorretatik bereizi.

Garrantzia asko ematen zaio arrazionalki hartzen diren erabakiei, baina bat batean barnetik emozioak sugar moduan azaleratzen direnean, arrazionaltasuna ez da oso baliagarri izaten. Momentu erabakigarrietan bihotzak buruak baino indar gehiago izaten du, eta askotan emozioek argitzen digute bidea. Onerako zein txarrerako.

Hemen dituzu galdera garrantzitsu batzuk:Zein dira gehien jasaten dituzun emozioak?Zein emozio kudeatzen ikasi nahiko zenuke?

SINESMENEN BOTEREA

Sinesmenen arabera sentitu eta jokatzen dugu, eta kode horretan oinarrituz hartzen ditugu erabakiak. Sinesmenak alde batetik gure ahalmena dira, baina beste aldetik gure freno ere bai.

Konturatu gabe ezartzen dira gure barnean: gure ingurua, noizbait esan ziguten hura, noizbait txalotu zigutena, noizbait aurpegiratu zigutena, eta abar. Bizitzako egoera guzti horiek ziztada txikiak uzten dituzte gure inkontzientean, eta apurka-apurka gure sinesmenak sortuz doaz. Baina, zenbatek jartzen ditugu zalantzan sinesmen horiek? Beste herrialde batean jaio izan banintz, beste familia batean, beste ingurune batekin, berdin pentsatuko nuke? Sinesmen berdinak izango nituzke? Eta ez banu berdin pentsatuko, ez nintzateke ni izango?

David Fischman idazle ospetsuak zioen: “Gure sinesmenak zalantzan jartzeko adorea behar da. Izan ere, baliteke bizitza osoan zehar okertuta egon izan garela onartu behar izatea”

Horregatik, sinesmenen arloa lantzeko egoera lasai eta umil bat behar da. Horrela, gure barnera begiratu eta orain arte zalantzan jarri ez ditugun pentsamendu eta sinesmenak zalantzan jarri ahal izango ditugu. Izan ere, orain arte askotan hainbat ideia ez ditugu zalantzan jarri “horrela direlako eta beti horrela izan direlako”. Guzti hori Wayne W. Dyer-ek ederki azaltzen digu bere “EL CAMBIO” liburu eta pelikulan. Bertan hainbat prozesu ikus ditzakegu, pertsona ezberdinak gelditu, pentsatu, ideiak proiektatu eta ekitera eramaten dituztenak.

SINESMENEN BOTEREA tailer honetan, nagusiki hiru bloke edo multzo nagusi landuko ditugu:

  • Barrura begira
  • Nola mugatzen naute nire sinesmenek
  • Zure buruarengan sinetsi

Hasteko, MAITASUN HANDIZ gure barnealdera begiratzeko tarte bat hartuko dugu. Izan ere, bere barnera begiratzen duena esnatu egiten da, baita orain arte ohartu gabeko gauzez ohartu eta sentitu ere. Gure barneko gurpila ezagutu ahal izango dugu. Honek lau egoera nagusi ditu:

  • Gure SINESMENEK, gure pentsamenduak sortzen dituzte.
  • Gure PENTSAMENDUEK, gure EMOZIOAK sortzen dituzte.
  • Gure EMOZIOEK, gure jarrerak sortzen dituzte.
  • Gure JARREREK, gure emaitzak sortzen dituzte.

Askotan uste dugu gure inguruko jendea edo egoerak aldatu behar direla gu zoriontsu izateko. Baina, alderantziz pentsatu behar dugu: “Zu zeu aldatzen bazara, guztia aldatuko da”.

Horretarako, egunero bizilagunen bilera bat egitea proposatu ohi dut. Bai, bizilagunen bilera bat. Nahiz eta askotan ez konturatu, gure barnean oso ezberdinak diren bizilagunak bizi dira:

  • GOIKO BIZILAGUNA (Burua/Arrazoimena).

Serio, koherente, beldurti, kontserbadore.

Jakintsua da, esperientzia dauka. Erraztasuna dauka arriskuak ikusteko.

  • BEHEKO BIZILAGUNA (Bihotza/Emozioak).

Alaia, ameslaria, ilusioz eta maitasunez betea.

Guztia polit ikusten du, maitatzea eta maitatua izatea du gogoko, gauza txikiak aintzat hartzen ditu.

  • ADMINISTRATZAILEA (Ni neu/Oreka)

Bizilagunek diotena entzuteko gaitasuna eta betebeharra dauka, kasu bakoitzean aukerarik egokiena aurkitzeko.

Horretarako, administratzaileak kontuan hartu behar ditu aukera horietako bakoitza eusten dituzten sinesmenak. Baita horien bidez sortutako emozio eta inguruak ere. Horrela, sinesmen horien jatorri eta ondorioak ezagutu ahal izango ditugu. EGOaren tranpan erortzen gara normalean, eta benetan garena ikusi beharrean, garena uste duguna ikusten dugu.

Behin puntu honetara heldu garela, gelditu, eroso jarri toki atsegin batean eta zure buruari ondorengoa galdetzea proposatzen dizut: NOR NAIZ? EZ niretaz esaten dutena. EZ zer egiten dudan. EZ zer daukaten. EZ zer jartzen duen nire aurkezpen gutunak. EZ nire lanpostua. EZ nire ardurak. EZ nire ikasketak. EZ, galdera beste hau da: NOR NAIZ? Zaila da, ezta? Eta zuk ez badaukazu argi nor zaren, nork jakingo du? Momentu batez gelditu eta barrualdera begiratzeak erantzuna topatzen lagunduko digu, eta horrela, sinesmen mugatzaile eta indartzaileak identifikatu ahal izango ditugu.

Bigarren zatia ez da errazagoa: SINESMENEK NOLA MUGATZEN GAITUZTEN JAKITEA. Behin nor garen eta zein sinesmen ditugun ulertzen hasi garela, mugatzen gaituzten sinesmenak identifikatu eta onartzen hasi behar dugu. Sinesmen horiek aldatu edo moldatzean bizitza zoriontsuago batera bideratu ahal izango gara.

Gure barneko gurpilaren jatorria gure sinesmenak dira, eta sinesmen horiek gehiago ezagutzera goaz. Norbaitek zerbaitetan sinesten badu, zuzenean zerbait hori egia delako egoera batean jartzen da. Egoki bideratutako sinesmenak zorionez betetako bizitza bat izateko tresnarik boteretsuenak dira. Sinesmen mugatzaileak aldiz, guretzako negatibo eta suntsitzaileak izan daitezke.

Guztiok ezagutzen dugu “plazebo efektua”. Gaixo batzuei elementu terapeutiko gabeko pilulak ematen zaizkie, eta askotan sortzen duten efektua benetako medikamentuen efektuaren antzekoa izaten da. Frogatuta dago sinesmenek indar handia dutela, eta aipatutako kasu horietan hain da handia indarra, gorputza egoera osasuntsu batera bideratzen dela. Nire seme-alabak txikiak zirenean, batzuetan minagatik edo atentzio faltagatik pilula edo ukenduren bat eskatzen zidaten. Horrelakoetan sakarina edo baselina ematen nien, eta min guztiak kentzen zizkien. Medikamentu bat hartu zutela uste zuten, eta hobeto sentitzen ziren.

Jaiotzen garenean gure disko gogorra hutsa eta garbia egiten da, sinesmenik gabe. Eta segituan hasten gara gure bizitza bideratuko duen artxibategia betetzen. Sortuko ditugun artxibo batzuk bizitzan zehar moldatu edo zakarrontzira botako ditugu, baina beste batzuk gure disko gogorrean instalatuko dira eta horietan oinarrituz bideratuko dugu gure bizitza. Hori aldatzeko, ezinbestekoa da disko gogorra hustu eta artxibo berriak instalatzea.  Hain zuzen ere gure bizitzako momentu zehatz horretarako egokienak diren artxiboak.

Argi dago norberaren jaioterri eta inguruak ere baduela zerikusia gure sinesmenetan. Zailagoa da garatze bidean dauden auzo marjinaletatik ateratzea, inguru aberats eta arrakastatsu batetik ateratzea baino. Aberats eta arrakastatsu esaten dudanean ez naiz ondasun materialez soilik ari, baita aberastasun espiritual eta balioei buruz ere. Esan bezala, norbera jaio eta bizi den ingurua da sinesmenak zehazteko faktore garrantzitsuenetako bat, baina ez bakarra. Zorionez, badago jendea inguru hori alde batera uzteko gaitasuna izan duena, beren errealitatea zalantzan jarri eta eurek erabakitako norabidera bideratu direnak, eurek erabakitako sinesmen berriekin.

Aurretik aipatutako guztia argi ikus daitekeen pelikula bat gomendatzea gustatuko litzaidake: “EN BUSCA DE LA FELICIDAD”. Bertan ikus daiteke, bizitzako egoerak aldera batera utzita gizon bat nahi duen tokira iristen dela, beregan sinesten duelako. Eta pelikulako une batean bere semeari ondorengo aholkua ematen dio: “Ez utzi inori zerbaitetarako gai ez zarela esaten, ezta niri ere. Ametsen bat baduzu, mantendu egin behar duzu. Zerbait nahi baduzu, joan zaitez bila. Izan ere, norbere ametsak betetzeko gai ez denak normalean gainontzekoei ere gai ez direla esaten die”

Prozesuaren azken zatia BAKOITZAK BERE BURUARENGAN SINESTEAri dagokio. Begiratu dugu barrura, gehiago ezagutzen gara, identifikatu ditugu gure sinesmenak eta gure bizitzan nola eragiten duten ere ikusi dugu. Orain ikusi behar duguna da sinesmen horietatik zeintzuk diren onuragarriak eta zeintzuk frenatzen gaituzten. Zeintzuk egiten duten bat gure gaur egungo balioekin eta zeintzuk mugatzen gaituzten, gure garapen pertsonala ekidinez. Mundu honetan gauza guztiak bi aldiz sortzen dira, lehenengo garunean eta ondoren kanpoan. Enrry Ford-ek zioen moduan: “Ahal duzula edo ezin duzula uste baduzu, bi kasuetan arrazoi duzu”.

Zure buruarengan sinestea lehen pausuaren aurreko pausua da, eta horretarako hiru oinarrizko pausu izan behar ditugu kontuan:

  • Zure buruarekiko dituzun sinesmen faltsuak ezabatu. Gainontzekoek zarena edo izan beharko zenukeena esan dizutena.
  • Sentitu, emozioak bizi, amets egin.
  • Zure sinesmen berriak aukeratu, eta bide horretan lagunduko dizuten kideak hautatu. Suziriak hautatu.

Ditugun muga guztiak gure barnean sortu dira, ez datoz kanpotik. Eta zorionez, beti izango dugu sinesmen eta muga horiek aldatzeko aukera. Horretarako:

  • Ahaztu berriro ikasteko

Hau da, jarrera edo ekintza berdinekin jarraitzen badugu emaitza berdinak lortuko ditugu, baita emaitza okerragoak ere. Beharrezkoa da gure sinesmen eta jokamoldeak aldatzea. Hori egiteko gai diren pertsonengandik ikasi beharko dugu, guk ere nahi ditugun emaitzak lortzeko. Hala ere, helmuga horretara iritsi ahal izateko atzean utzi beharko ditugu sinesmen zaharrak, kalte egiten diguten sinesmenak.

Berdina gertatzen da arropa berria erosi eta armairuan sartzen ez zaigunean. Guztiok nahi dugu armairua momentu horretan gogoko dugun arropaz beteta egotea, baina horretarako ezinbestekoa da arropa zaharrak armairutik atera eta berriarentzako tokia uztea.

  • Sinetsi ikusteko

Orain arte entzun dugun esaldia “ikusi sinesteko” da, eta tailer honen ondoren egin beharko dugun lehen gauza esaldi hori aldatzea izango da: “SINETSI IKUSTEKO”.

Orain da momentua indartsu eta motibaturik gure burua berritzeko. Zailtasunak gainditu eta sinetsi behar dugu lortuko dugun hori dela orain arte amestu duguna. Baliteke azken pausu honek presioa sortzea, izan ere, orain akatsen bat eginez gero aurreko lan guztia pikutara joango litzateke. Baina argi izan behar dugu aldaketa bat egitera goazela, eta konfiantza izan behar dugu bukaeran lortuko dugun hori dela guk nahi duguna, gure ametsa.  Horrela bakarrik arriskatu ahal izango gara. Horixe izango da gure motibazioa aurrera egiteko, amets egiteko, amorerik ez emateko, bidean bizi izandakoa baloratu eta borrokan jarraitzeko.

  • Zertarako

“Maitatu ezazu egiten duzuna, eta egin ezazu maitatzen duzuna”. Hori bezain sinplea. Adorea behar da hemendik aurrera gure sinesmenak zein izango diren zehazteko, baita betiko sinesmenetan oinarritu beharrean gure sinesmen propioetan oinarrituz jarduteko ere. Izan ere, gure sinesmen horiek zalantzan jarriko dituzte gizarteak eta gure inguruak, hainbat traba jarriko dizkigute aske izatea erabaki izanagatik eta gure kabuz pentsatzeagatik. Baina pentsatzeko askatasuna eta sinesmen propioak izateko askatasuna horren da handia eta atsegina, ezin ditugula askatasun horiek momentu bakar batez ere ukatu.

Zure bizitza eta zure mundua aldatu nahi badituzu, ezin zara besterik gabe eserita egon eta nahigabetu. Egin ezazu zerbait, aurkitu ezazu guzti hau aldatzeko zure arrazoia, galde iezaiozu zure buruari: zertarako? Ez zaitez geldirik gelditu ondorengo esaldiekin zure burua engainatuz: “agian gauzak bakarrik konponduko dira”, “agian hemendik aurrera hobeto joango zaizkit gauzak”, eta abar. Jarri itzazu zalantzan orain arte zure inguru soziala mugatu duten sinesmen horiek. Ausartu zaitez zure barneko ahots hori entzuten. Bilatu zure talentu eta gaitasunak, bokazio eta ametsak. Jarrai ezazu zure bidea, baina zurea eta ez beste inorena. Eskaini gainontzekoei zure bertsiorik onena. Eta batez ere, gozatu bizitza.

  • Sinplea baina ez erraza

“Bizitza osoa pasa nuen inoiz gertatu ez ziren gauzengatik kezkatzen”. Batzuetan bizitza konplikatzen diogu gure buruari, guk geuk, beste inoren laguntzarik gabe. Askotan arazoak aurkitzen dizkiegu konponbideei.

Sinplea dela esaten dut, burua programatzea delako. Instalazioa berriro egitea, itzali eta berriro piztea. Inork ez du psikologo batengana joan beharrik sinesmenak aldatzera, gure lana da. Gure orain arteko sinesmenak zalantzan jarri, eta momentu zehatz honetan onuragarriak direnekin geratzea da. Sinplea bai… baina ez da erraza, onartzen dut. Lana eta jarraitasuna behar dira, baita zer nahi dugun eta nola lortu nahi dugun argi izatea ere. Eta, batez ere, beharrezkoa da pertseberantzia gure bizitzeko eran, pentsatzeko eran, eta sentitzeko eran.

Sinesmenak aldatzeko ideiak argi izan behar ditugu, eta asko saiatu behar gara. Izan ere, sinesmen horietako gehienak gure buru barnean ezarrita egon dira urte luzez. Hala ere, ziur naiz gai zarela zure burua energia berezi batez hornitu eta edozein egoera bidaia liluragarri eta gozagarri batean bihurtzeko.

Ziurrenik hainbat gauza, sentsazio eta sentimendu aurkitu dituzu zure barnean. Orain da errealitateari aurre egiteko unea, ekintzara igarotzeko unea, munduari bihurtu zaren pertsona berri hori erakusteko unea, zure sinesmen berrietan oinarrituz bizitzeko unea. Zure buruari apur bat gehiago exigitzeko garaia da, onartezinak diren gauza horiek ez onartzeko garaia, barnean izkutatuta zenuena kanporatzeko garaia. Zure buruarekin konprometitu eta noraino heltzeko gai zaren ikusteko momentua iritsi da.

Bidai ona izan, bidean zehar ikusiko dugu elkar.

ZEIN DIRA LOTZEN ZAITUZTEN KATEAK?

Ipuinak haurrak lokartzeko eta helduak esnatzeko direla esan zidaten behin, eta ordutik ipuinak erabiltzea gustatzen zait, metaforen bidez esan behar dudana azaltzeko.

Sinesmenei buruzko ipuin zoragarri bat erabiliko dut gaurkoan: Katez lotutako elefantea.

“Txikia nintzenean oso gogoko nituen zirkoak, eta gogokoenak animaliak zituztenak ziren. Beste askori bezala, animalia guztietatik elefanteak bereganatzen zuen nire arreta.

Erakustaldi guztian zehar piztia erraldoi horrek bere pisua, tamaina eta indar izugarriak azaltzen zituen. Emankizuna bukatzean, aldiz,  burdinezko kate bat lotzen zioten hanka batera, baina kate hori lurrean nekez sartuta zegoen enbor txiki batera egoten zen lotuta. Eta nahiz eta burdinezko katea sendoa izan, dudarik gabe elefante horrek bazuen egur zati hura lurretik erraz atera eta alde egiteko nahikoa indarra.  

Eta orduan, zergatik geratzen zen hor geldirik animalia hura? Zergatik ez zuen ihes egiten?

Bost edo sei urte nituenean oraindik helduen jakintzan konfiantza nuen, eta maisuren bati, aitari edo osabei elefantearen misterioagatik galdetu nien. Batzuk zioten animaliak ez zuela ihes egiten hezia zegoelako. Eta horren aurrean, ondorengoa galdetu nien: hezia badago, zertarako lotzen dute? Uste dut ez nuela zentzuzko erantzunik jaso.

Denborarekin elefantearen gertakizun hura ahaztu nuen, baina orain dela urte batzuk konturatu nintzen norbaitek aurkitu zuela galdera horren erantzuna:

Elefanteak ez du ihes egiten, txikitatik kate eta enbor horiekin lotuta egon delako. Begiak itxi nituen eta elefante jaioberriaren irudia bururatu zitzaidan, burdinezko kate eta enborrarekin lotuta. Seguru nago momentu horretan elefante txikitxo horrek katetik tira eta bultzaka izerdi ederrak botako zituela, ihes egiten saiatuz. Baina ezin izan zuen. Txikia zen, eta enborra handia bere aldean. Baliteke hurrengo egunean beste saiakera bat egin izana, baita hurrengo egunean, eta hurrengoan, … baina azkenean, elefanteak enbor hori mugitu eta ihes egiteko gaitasunik ez zuela onartu eta amore eman zuen.

Beraz, nik ikusi nuen elefante handi eta izugarri horrek ez zuen ihes egiten, gai ez zela uste zuelako (gaixoa). Seguruenik gogoan izango zuen noizbait saiatu zela ihes egiten, eta ez zuela lortu, ez zela gai izan. Eta tristeena da, ez zela inoiz gehiago saiatu. Ez zuen inoiz, inoiz, inoiz bere indar izugarria erabili berriro askatzen saiatzeko.

Bizitzan zehar horrelako kate eta enbor askotara lotzen gaituzte, askatasuna kenduz… eta “ezin dut” horrek baldintzatzen gaitu… Benetan ahal dugun edo ezin dugun jakiteko bide bakarra saiatzea da, behin eta berriz gure indar guztiekin saiatzea…”

JORGE BUCAY

Hau irakurri eta hausnartu ondoren, zein dira zure kateak? Eta zer pauso eman behar dituzu kate horiek puskatzeko behingoz?

Ondo izan lagun.

ZUK HARTZEN DITUZU ERABAKIAK EDO BESTEEN ERABAKIEN MENPE BIZI ZARA?

Bizitza erabakiak hartzeko prozesu bat da.

Batzuetan ez dute eragin handirik. Adibidez, kafea hutsa edo ebakia? Pentsatu ere egin gabe hartu genitzake. Baina beste batzuetan gehiago dago jokoan, eta ondo pentsatu beharra daukagu.

Badaude pertsona azkarrak erabakiak hartzeko garaian, eta beste asko bueltaka eta bueltaka ibiltzen direnak erabakia hartu aurretik. Erabakia azkar hartzen dutenen artean, badaude arduratsuak, baina baita arduragabeak ere. Eta bueltaka ibiltzen direnen artean aldiz, arduratsuak eta ziurtasun falta dutenak bereizten dira.

Bizitza esperientzia bat da, eta esperientzia, erabakiak hartu eta probatzera ausartzean eskuratzen den zerbait da. Bestela, besteen esperientziaz baliatuz biziko gara. Argi izan behar dugu hartutako erabaki asko ez direla egokiak izango, baina hori ere ikasketa bat izango da hurrengoan erabaki zuzenak hartzeko. Hau da, gauzak nola egin eta nola ez egin irakatsiko digu esperientziak. Baina horretarako probatzera ausartu behar gara. Horregatik, noizbait dudatan bagaude zerbait egin edo ez egiteko, dudarik gabe, egin.

Momentu oro daukagu erabakiak hartzeko beharra, eta ez badugu erabakirik hartzen, norbaitek hartuko ditu gure partez. Beraz, hobe izango da gure bizitzako erabakiak norberak hartzea, asmatu ala ez.

Gaur egungo egoeran konturatu naiz jendea erabakiak hartzeko beldurrarekin dabilela: datuak ikusi, iritziak jaso, beste buelta bat eman, beste bilera bat prestatu… eta bueltaka jarraitu.   Erabakiak atzeratzeak ezinegonak eta intseguritateak besterik ez ditu sortzen. Badira ere erabaki okerrak ikasketa moduan hartu beharrean, porrot moduan bizitzen dituztenak. Ez dira konturatzen iritsi diren lekura iristeko erabaki zuzen asko hartu dituztela eta okerrak ikasketak direla.

Zerk laguntzen gaitu erabakiak hartzera?

  • Denbora bat hartu, erabakiaren pisuaren araberakoa.
  • Onartu erabakian hanka sartzeko aukera dagoela. Kontuan hartu aukera hori jaisten joango dela erabakiak hartzeko ohitura hartzen goazen heinean.
  • Laguntza eskatu. Ziur ez gaudenean, gure konfiantza duen norbaiti laguntza eskatu.

Hemen dituzu proposamen batzuk:

ARIKETA:

Idatzi zein den kostatzen ari zaizun erabakia. Alboan, idatzi zein izango litzatekeen emaitza kasurik okerrenean.  Idatzi baita ere, kasu hori beteko balitz, zer gertatuko litzatekeen.

Gehienetan, hori guztia idazten ari garen bitartean konturatzen gara egoera okerren hori betetzeko posibilitatea oso txikia dela, eta gertatuta ere, gai izango ginatekeela egoerari aurre egiteko.

PELIKULA: Jerry Maguire (1996)

LIBURUA: La brújula interior (Alex Rovira)

https://www.amazon.es/br%C3%BAjula-interior-Narrativa-empresarial/dp/8495787911/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1507022695&sr=8-1&keywords=la+brujula+interior+alex+rovira

BIRIBILGUNE BATEAN BUELTAKA

Biribilgune batean bueltaka. Errutinan bizitzera ohitzen gara, modu berdinean jardun eta pentsatzera. Sistemak eta gizarteak bide zehatz bat erakutsi digu, eta bide hori jarraitzen dugu. Ez diogu momentu batez ere gure buruari galdetzen ea bide hori den gure benetako bidea.

Aurrera goazela uste dugu, baina bueltaka gabiltza, biribilgune batean bezala.

Batzuetan biribilgune horren erdian gelditu eta bide egokitik goazen galdetzen diogu gure buruari, baina gizarteak segituan atzetik bozina jo eta aurrera jarraitzen dugu bide berdinetik. Bide horretan bueltaka jarraitzeagatik gure ilusio eta ametsak ahazten zaizkigu. Zorionez gorputzak askotan ohartarazten gaitu, seinaleak bidaltzen dizkigu: nekea, ilusio falta, tristura, mina, antsietatea, beldurrak… hala ere bide berdinean jarraitzea erabakitzen dugu.

Egun guztian zehar korrika ibiltzen gara, askotan nora goazen ere jakin gabe, baina korrika. Hori egin behar dugula pentsatzen dugu, hori dela bidea, gainontzekoek hori egiten dutenez guk geuk ere berdina egin behar dugula. Azkenean, kotxean erregaia falta dela ohartarazten duen seinalea piztu eta presagatik ezin garela geratu esatea bezalakoa da hori, izan ere, geratzen ez bagara momentu batean kotxea erregairik gabe geratuko da, eta orduan arazoa handiagoa izango da.

Guzti hori aldatu edo hobetzeko apur batez gelditzea da modu bakarra. Geratu, nora goazen hausnartu, eta ikusi ea leku hori den guk joan nahi dugun tokia. Gehienetan, gauza gutxiago egitea edo egiten dugun hori mantsoago egitea izaten da konponbiderik egokiena egoerak konpondu eta zoriontsuago izateko.

Oso garrantzitsua da denbora ondo sailkatzea. Denbora da daukagun altxorrik baliotsuena. Denbora ezin dugu erosi, beraz, gure eguneroko denbora nola erabili jakitea da ikasi behar dugun garrantzitsuena. Guztiok denbora berdina daukagu egunean zehar, 24 ordu hain zuzen ere. Denbora hori berdina da lasai dabiltzanentzat edo korrika dabiltzanentzat, baina gure esku dago denbora hori zertan erabili erabakitzea: gure alde, gure aurka, edo beste batzuen denboraren alde.

Estresa ez da kanpoko zerbait, barrukoa baizik. Estresa guk geuk sortzen dugu gure bizimoduarekin, bizitza ikusi eta sentitzeko daukagun erarekin. Beraz, ez begiratu kanpora hori konpontzeko, konponbidea zure barruan dago. Munduak berdin jarraituko du zu aldatu edo ez, baina zu aldatzen bazara, zure mundua aldatuko da.

Gehienetan ez geratzeko arrazoi nagusia beldurra da, eta estresa beldur horren ondorioa besterik ez. Geratzeak eta barrura begiratzeak guzti horretaz konturatzen lagunduko digu, gure burua hobeto ezagutzen. Non gauden eta nora goazen jakitea baimenduko digu. Ez bagara orain geratzen, lehenago edo beranduago geratuko beharko dugu, baina seguruenik kolpea handiagoa izango da zenbat eta beranduago gelditu.

Har ezazu mesedez zuretzat tarte bat, ahal baduzu egun oso bat. Zuretzako egun bat hartzea asko iruditzen bazaizu, bi egun hartzea komeni zaizunaren seinale izango da. Zuretzat, munduko pertsonarik garrantzitsuenarentzat, ezin al duzu egun bat hartu? Egun horretan lasaitasunez barrura begiratu eta idatzi ezazu non zauden, nola egon nahiko zenukeen eta zer aldaketa behar dituzun. Horrek ez du esan nahi aldaketa horiek orain egin behar dituzunik, momentuz behintzat barrura begiratzea eta barnean sentitzen duzunari arretaz entzutea nahikoa da. Pausoz pauso eta poliki-poliki. Lan handia da lehen pausu hori egitea.

Ziur naiz behin ariketa hori egitean gustua hartuko diozula eta orain arte zuretzako tarterik izan ez duen egutegi horretan zuretzako tarte gehiago hartzen saiatuko zarela. Noski baietz, merezi duzu, eta hori onartzea da aldaketaren lehen pausua. Har ezazu denbora gehiago zuretzat.

Hemen duzu galdera garrantzitsu bat: Orain bertan zer izango litzateke zure bizitza aldatuko lukeen hori? Zer aldatuko zenuke zure bizitzan?

ORAIN DA ZURE GARAIA

“Zeren zain zaude? Kasu egin zure barruari. Zenbat eta gehiago itxaron,  orduan eta zailagoa egingo zaizu benetako bidea aurkitzea.” Walt Whitman

Orain da garaia zure barrua ezagutu, adierazten dizunari kasu egin eta martxan jartzeko. Horixe da eskaintzen dudan “orain da zure garaia” ikastaro edo programaren oinarria. Berdin du non zauden, nondik zatozen, zeintzuk izan diren zure zailtasunak edo zein sinesmenen arabera jokatu duzun orain arte. Hemendik aurrera balio duen bakarra da nora eta nola joan nahi duzun, baita nolakoa izan nahi duzun eta zer egin nahi duzun ere.

Urteak daramatzazu erabakiak hartzen eta erabaki horien emaitza da zure gaur egungo errealitatea. Baina hemendik aurrera izango zarena orain hasten da, orain hartzen dituzun erabakiek eta jarrerak baldintzatuko dute, horrela zure etorkizuna osatuz. Zure bizitzaren errespontsabilitatea eta ardura hartzen duzunean ez duzu besteen menpe egon beharrik. Eta momentu honetan askatasun horretatik urruntzen zaituen bakarra zure aske izateko beldurra besterik ez da.

Argi dago ezingo dugula hemendik aurrerako bizitza aldatu orain arteko sinesmen eta pentsamolde berdinekin jokatzen jarraitzen badugu. Pentsamolde eta sinesmen berrientzat lekua utzi beharra dago eta horretarako zaharrak alde batera utzi beharko dira. Horregatik, lehenengo ezinbestekoak diren bi arlo landu behar dira:

1.BARRURA BEGIRATU: Esnatu, sinesmenak, emozioak, beldurrak, jarrerak kontuan hartu… Barrura begiratu eta konturatu ez dugula egoera larri batean egon behar gure bizitzako bolantea hartzeko.

2.EZAGUTU ZURE ALTXORRA: Autoezaguntza, kontzientzia, baliabideak, gaitasunak, zailtasunak, ametsak… Igeri egiten ikasteko beharrezkoa da uretara sartzea, eta nahiz eta teknika ikasi edo igeri egiteari buruzko teoria guztia jakin, ezinbestekoa da uretara salto egitea. Eta kasu honetan berdin gertatzen da, zure barrua sentitu eta ezagutu gabe ezinezkoa da bide berri bat hastea.

Ez digute irakasten gure gaitasun eta baliabideen baitan bizitzen, ezta gure burua maitatu eta autoestimu sanoa izaten ere. Ondorioz, beldurrez bizi gara, antsietatearekin, gure ingurukoekin erlazio kaxkarrak sortuz eta emozioak kudeatu ezinik. Ezin izaten dugu gure buruarekin bakean bizi, gure osasuna okertzen joaten da, pasioa galtzen dugu eta neke sentsazioarekin bizitzera ohitzen gara.

Horretarako beharrezkoa da lehen aipatutako bide berri hori hartzea, barrura begiratu eta zure altxorra ezagutzea. Horrela konturatuko zara zu zarela zure bizitzako pertsonarik garrantzitsuena, eta bizitza zoriontsu batera bideratzeko beharrezko dituzun gaitasunak, erantzunak eta erramintak zure barnean daudela.

Uste dut bizitzako helburu garrantzitsuena zoriontsu izatea dela. Zoriontasuna lortzea bere osotasunean. Hori ez da alai egotea, etengabe barreka egotea eta festan ibiltzea. Zoriontsu izatea norbera bere buruarekin bakean egotea da. Alaitasunean eta tristuran, ziurtasunean eta kezkan, argitasunean eta iluntasunean, baina bakean.

Bizitza ez da alaitasuna bakarrik, bizitzak egun ilun asko dauzka, trumoi egunak, eta guztiok izaten ditugu horrelako egunak. Baina zure bidea zein den argi duzunean eta zure bidearekin bat egiten duzunean, zure burua maitatzen duzunean, iluntasunean ere bakean egongo zara, izan ere, leku egokian zaudela jakingo duzu eta iluntasun horretatik irten eta zure bidean jarraitzeko erramintak badituzula argi izango duzu. Hori da zoriontasuna, norbera bere buruarekin bakean egotea. Eskaintzen dudan programa honetan hori lantzen da: apur batez gelditu, barrura begiratu, zure burua ezagutu, bide bat marraztu eta bakean, burua tente jarrita, zoriontasunera zaramatzan bide horretan martxan jartzea.

Laguntzaile pertsonala izanik, prozesu hori jorratzeko laguntza ere eskaintzen dut, zure burua eta bihotzarekin kontaktuan jarri zure bertsiorik hoberena ateratzea helburu izanik. Batzuetan hitzaldi eta saioen ondoren jendea etortzen zait esanez: “zuk daukazun patxada eta lasaitasun hori nahiko nuke niretzat”. Eta nire erantzuna beti zera izaten dada: “ez duzu kanpoan bilatu beharrik, zure barruan daukazu. Agian oraindik ez zara konturatu, baina seguru nago zure barruan dagoela. Bila ezazu.”

Ez gara gure gaitasunez baliatzen, eta are okerrago, askotan ez garena edo izan nahi ez duguna azaltzen dugu kanpora askotan. Behingoz zure burua ezagutu nahi baduzu, zure gorputza adierazten dizunari kasu egiteak beti argituko dizu bidea. Zure emozioei arretaz erreparatu, emozio horiek sentitu, eta ez ukatu ezta ezabatu ere. Baliteke zure buru (sinesmenak, pentsamenduak) eta emozioen artean liskarra egotea, baina argi izan zure emozioak direla beti egia adieraziko dizutenak.

Orain da zure garaia. Zenbat denbora gehiago behar duzu? Zenbat sufrimendu gehiago jasan behar duzu? Zenbat aldiz gehiago utzi behar diozu zure buruari agintzen, zure bihotza ahaztuta? Zure ezinegona jasaten jarraitu eta ingurukoei zein gaizki zauden esaten jarraitzeak zure ezinegona areagotu besterik ez du egingo. Konponbidea zure barnean dago. Aldaketari bultzada nagusia zure egiazko arrazoia aurkitzen duzunean ematen zaio. Zerbait egin edo lortzeko arrazoia daukazunean azaltzen dira hori aurrera eramateko modua eta baliabideak.

Orain da zure garaia, eta programaren azken zatia horretara bideratuta dago:

3.MARTXAN JARRI: planifikatu eta jardun.

Aurreko bi pausuetan ikusi eta ikasi dugunarekin, hurrengo pausua plan bat betetzea izango da, bere atalak eta horiek lortzeko pausoak, datak, beharrak zein izango diren zehaztuz. Batzuetan pertsonala izango da plana, hau da, autoezagutza, jarrera baikorra izatea, lidergoa ateratzea, ilusioa berpiztea, bikotea edo seme alabekin harremana hobetzea, zure inguruan hobeto manejatzen ikastea, eta abar. Bestetan aldiz, plana profesionala izan daiteke. Besteak beste, erlazioak kudeatzeko erramintak hobetu, lan postu hobeago bat lortu edo karguz aldatu, ikasketen bidea zehaztu, lekuz aldatu, asertibitatez jokatu edota intseguritateak gainditu.

Ikus daitekeen bezala, bakoitzak bere kezka eta blokeo propioak izaten ditu, eta bakoitzak aurkitu behar ditu bere konponbide propioak. Nik erramintak erakutsi, eta motorrak nola funtzionatzen duen azal dezaket, baina gainontzekoa norberaren lana da. Eta gozotasunez egin beharreko lana da gainera. Gozotasunez diot zure buruarekin, bihotzarekin eta ametsekin bat egiten duzunean konturatzen zarelako zure burua maitatzen eta zaintzen ari zarela. Hau da, ohartzen zara mundu honetan dagoen helburu nagusiena betetzen ari zarela: bizitzea eta bizitzaz gozatzea.

Bide liluragarri hori egitera animatzen bazara, badakizu non nagoen.

Ondo izan.

KENDU AL DEZAKET MOZORROA?

Kanpoaldera azaltzen duzuna eta barruan duzun pertsona berdinak al dira, edo mozorrotu egiten zara?

Gaztetako ametsak eta borrokatu zenituen gauzak bete al dira? Ez ote zaizu ahaztu benetan zein zaren eta zer duzun gogoko? Ilusioa pizten dizuten gauzak zure egunerokotasunaren parte al dira? Zeren zain zaude? Noiz arte egongo zara mozorroa jantzita?

Badira bi galdera oso erabilgarriak direnak guzti hori argitzeko, eta zalantzan gauden bakoitzean lagungarri izan daitezkeenak: Nahi dut? Edo… egin behar dut?

Argi dago bizitzan zehar ezin dugula nahi dugun guztia egin momentu oro. Izan ere, konpromezuak, ardurak eta egin beharrak gure bizitzaren parte dira. Horietako asko guk geuk aukeratu eta erabakitakoak dira, baina, zenbat pisatzen du motxila horrek?

Jaiotzen garenean gure disko gogorra hutsik egoten da, garbi-garbia. Eta momentu horretatik aurrera inguruko guztiak intentzio hoberenarekin gure disko gogorra betetzen hasten dira, ondo eta gaizki dagoena gure barnean ondo finka dadin. Muga horietan oinarrituz jokatzen badugu txalotu egiten gaituzte, eta muga horietatik kanpo modu ezberdin batean jokatzen badugu aldiz bide okerretik goazela esango digute. Eta horrela, gune “ondo eta gaizki” sinesmena barneratzen dugu.

Jaio ondoren ondo lo egin, ondo jan, ikastolan zintzoa izan, nota onak izan, kirola egin eta kirol talde batean egon, lagunak izan, maitemindu, ezkondu, hipoteka bat sinatu, seme alabak izan, lana egin, gurasoak zaindu, zahartu, ilobak zaindu, gehiago zahartu, lata gutxi eman eta bake bakean hilez gero, guregandik espero dena egingo dugu. Hau da, gizarteak jarritako mozorroa eta eman digun papera ongi beteko dugu. Baina askotan hori guztia bete arren ez gara gustura egoten, tristura daukagu barnean eta horrela pasatzen zaigu bizitza, zirrararik sentitu gabe. Guztiok dauzkagu gure helburuak, ametsak, bide berriak ezagutu eta bizitzeko beharra, baina horren aurrean gizarteak segituan seinalatzen gaitu eta azkar esaten digute ez goazela bide zuzenetik.

“Zure aldaketak besteengan ere aldaketak sortzen ditu eta jendeari ez zaizkio aldaketak gustatzen”

Guztiok janzten dugu egunero mozorro bat bizitzari aurre egiteko. Guraso zintzoaren mozorroa, langile arduratsuaren mozorroa, pertsona zentzudunaren mozorroa eta beste hainbat mozorro, baina gure barruan benetako pertsona bat dagoela ahazten dugu, ametsak dituen pertsona bat, ilusioak dituena eta gauzak beste era egiteko gogoa daukana… Askotan mozorro horrek pisu handiegia dauka guretzat, eta hala ere berdin jarraitzen dugu gure egunerokotasunean bueltaka, aurrera goazela pentsatuz, baina leku berdinean bueltaka ibiltzen gara, egunero gauza berdinak eginez. Gutxi batzuk aldiz, geratu eta barrura begiratzen dute, beren barruko pertsona txiki horri entzuteko ausardia izaten dute, eta benetan bizitu ahi duten bizitzaz hausnartzen dute, egunero daramaten mozorro hori zalantzan jarriz.

Laguntzaile pertsonalak badakigu eta oso argi daukagu norberaren barruan daudela erantzun guzti horiek, eta norberak badakiela zer duen gogoko eta zer egiten zaion astunegia egunerokotasunean.

Zertarako balio du ingurukoekin ondo egoteak gure barrua triste badago?

Askotan harrituta geratzen naiz nire inguruko jendearekin hitz egiten dudanean eta konturatzen naizenean horietako bakoitzaren barnean zenbat amets, zenbat ilusio eta zenbat gaitasun dauden ezkutatuta, ateratzeko beldurrez, gainontzekoek esango ote dutenaren beldur. Baina askotan lehertzear zauden egun bat iristen da, eta hori guztia kanporatzeko beharra sentitzen duzu.

Horren aurrean gure beldurrei, lotsei, gezurrei eta gabeziei aurre egin behar diegu eta ez da erraza. Askok momentu horretan damututa lehengo bidetik jarraitzen dute, beren ametsak eta ilusioak berriro ere alde batera utzita, beren burua engainatuz eta dauzkaten hutsuneak erosketekin, telebistarekin, janariarekin edo gizarteak eskainitako beste edozein narkotikorekin bete nahiez. Beste askok lana hartzen dute beren bizitzako erronka moduan eta hor igarotzen dituzte eguneko ordu guztiak mundu honetara lanera etorri balira bezala. Hori guztia norberaren barrura ez begiratzearen edo begiratzeko beldurraren ondorioa da.

Baina badira ere barnekoari entzun, hausnartu, norabidea aldatu eta benetan jarraitu nahi duten bidea hartzeko ausardia izan duten pertsonak. Erabaki hori hartu dugunok azkenean jarrera hori hartzen dugu filosofia moduan, eta konturatzen gara egunero ikasi daitekeela eta ikasi nahi dugula zerbait, gure bizitzaren inguruan hausnartu nahi dugula eta gauzak zalantzan jarri nahi ditugula, gure zoriontasunarentzat mesedegarri izan daitezkeen gauza berriak probatuz.  Orduan konturatzen gara Sokratesek zioena egia borobila dela: “Dakidan bakarra da ez dakidala ezer”.

Momentu horretatik aurrera hasten gara gure muina bilatzen. Konturatzen gara ahaztuta genuela zein garen eta zer daukagun gogoko, eta batez ere, konturatzen gara zoriontasuna ez dela borrokatu ondoren iritsiko garen lekua, baizik eta bidea bera dela zoriontasuna. Horrela bizitzarekin dantzatzen ikasten dugu, eta ohartzen gara gure esku dagoela egoera bakoitzaren aurrean hartzen dugun jarrera. Haserre edo triste gaudenean gure egoa da jarrera horren arduradun, gure egoa da borrokan dabilena. Gure egoa izaten da egoera baten aurrean “horrek ez luke horrela izan behar” esaten duena, baina onartu behar dugu egoera den bezalakoa dela eta guk ikasi behar dugula egoera ezberdinekin dantzak ibili eta aurrera egiten.

“Ez dugu mundua den bezala ikusten, baizik eta gu garen bezala”

Beraz, orain duzu aukera konturatzeko zu zeu zein zaren eta zein den zure mozorroa, hainbeste denboran zehar jantzi duzuna eta egokitzen joan zaren mozorro hori. Orain duzu aukera erabakitzeko mozorro hori pisutsuegia ote den edo zerbait kendu nahi ote duzun, eta barruan daukazun pertsona horri utzi nahi ote diozun erabakitzen nola jantzita joan nahi duen hemendik aurrera. Beti esaten dudan bezala:  “Sinplea. Ez erraza, baina bi sinplea.”

Hemen dituzu hainbat gomendio:

LIBURUA: “ENCANTADO DE CONOCERME” (Borja Vilaseca)

PELIKULA: “COME, REZA Y AMA”

ABESTIA: “DESEOS DE COSAS IMPOSIBLES” (La Oreja de Van Gogh)

 

LAGUNTZAILE PERTSONALA ZERTARAKO?

Askotan galdetzen didate eta nik ere galdetzen diot nire buruari laguntzaile pertsonal bat zertarako ote den, zer abantaila izango ote dituen. Hori mahai gainean jarri ondoren, lehenengo pentsamendua zera izaten da: laguntzailerik hoberena norbera da, dudarik gabe. Nork jakingo du norbere buruaz gehien? Norberak. Baina askotan ez dugu gure buruarekin zintzo jokatzen edo baldintzatuta egoten gara gure sinesmen, inguru edo egoerarekin.

Laguntzeko baliagarriak suerta daitezkeen hainbat tresna ere baditugu: inguruko lagunak, familia, tailerrak, ikastaroak, aldizkariak, liburuak, bideoak… Material asko dago gaur egun, beraz laguntza aproposa non lortu badago gure inguruan. Hala ere, bilaketa lan sakona egin behar da, eta ondoren zehaztasun handia behar da jasotako informazio guztia sailkatu eta egokia zein den hautatzeko.

Ondorioz, batzuetan kanpoko laguntza apur bat ondo etortzen da gure arazoak, ideiak, asmoak, ametsak eta helburuak ordenatzeko. Baita egiazkoak diren edo ez zehazteko ere, eta batez ere gure buruari galdera zintzoak egiteko. Galdera zintzoetatik aterako baitira erantzun zuzenak. Eta azken batean hori da gure helburua, ezta?

Guzti horrek zer abantaila dauzka edo zer lor dezakezu? Besteak beste, zure buruan bueltaka dabilena azaltzea, beste ikuspuntu edo iritzia jasotzea, zure sinesmen mugatzaileak identifikatu eta ezabatzeko aukera izatea, zure sentimendu eta emozioak modu egokian kudeatu eta zure alde jartzea, eta abar. Horren ondoren, pentsamendu desberdin eta argiagoekin, sentimendu eta emozioak ere argiagoak izango dira. Ondorioz, jorratuko dituzun ekintzak zuzenagoak eta zehatzagoak izango dira, eta emaitzak ere lehenago iritsiko dira. Horrela, lortu nahi duzun helburura eramango zaituen bidea ere argituko da.

Erantzuna zure barruan dago, erantzun hori zein den ezagutzeko bidea ere zuk daukazu eta zein bide hartu erabakitzea zure lana da.

Liburu honetan nire esperientzia kontatuko dizut, pertsonekin, taldeekin eta enpresekin ikasi dudana, nire eta beraien helburuak lortzeko erabilitako erramintak, prozesuak eta galderak azalduko ditut, horrela zure prozesua ere erraztu daitekeelakoan.

Nik nire prozesua egin behar izan dut eta oraindik ere bide horretan nabil. Nire ustez bizitza osoko lana da norberak bere burua ezagutu eta egin beharreko aldaketa txikiak egiten joatea, jarraitu nahi dugun norabidea zehaztuz. Eta zer ikasi dut ibilbide horretan zehar? Zoriontasuneko bidean egoteko maitasunez bizi behar dela, esker onekoa izateak bakea ematen duela, helburuak lortzeko pertsona desberdin batean bihurtu behar dela eta guzti hori norberaren esku dagoela. Zu eta zure jarrera bakarrik falta dira zure amestutako bizitza hori izateko. Ez da beharrezkoa inork zer egin behar dugun esatea, guk geuk nor garen ezagutzea besterik ez da behar, nahikoa da horrekin. Batzuk minutu bakar bat behar dute horretaz konturatzeko, beste batzuk bizitza osoa behar izaten dute, eta beste batzuk berriz 10 bizitza izanda ere ez lirateke konturatuko. Norberaren esku dago konturatu nahi izatea edo ez.

Nire lanean Coaching erramintak erabiltzea gustatzen zait, eta liburu honetan ere hala egin dut. PNL filosofia eta adimen emozionala aplikatzea ere gustuko dut, eta batez ere sena, sen ona (gaztelaniaz “sentido común” litzatekeena). Sen ona topatzen dugunean zailtasun asko konpontzen dira. Ez arazoa konpontzen dugulako, baizik eta arazoak berez garrantzia galtzen duelako.

PNL filosofia: arazoa ez da arazoa, arazoa da nik nola ikusten edo bizitzen dudan arazoa.

Askotan, behin eta berriz pareta beraren aurka jotzen aritzea saihesteko garrantzitsuena ikuspuntua eta ikusteko betaurrekoak aldatzea izaten da. Hau da, bizitzan daramagun karga samurtzea lortu behar da, ez etengabe karga gehiago sartzea. Azkenean, gure burua ezagutzea, guretzat egokiena zer den jakitea eta indarrak ondo sailkatzea da gure helburuak lortu eta bizitza atsegina izateko behar duguna.

Liburua 3 zatitan banatzea erabaki dut. Uste dut prozesu egokia dela aurrera pauso txikiekin bidea egiteko.

  1. Lehenengo zatia BARRURA BEGIRA da, eta bertan begirada bat emango diogu arreta osoz barnean daukagunari. Zati horri esnatzea deitzen diot. Horren bidez nor garen konturatuko gara, zer eta nola sentitzen dugun eta zein den gure egoera. Horretan oinarrituz egin beharreko hurrengo pausoak argitasunez hautatzeko aukera izango dugu.
  2. Bigarren zatia ZURE ALTXORRA EZAGUTU da, eta beste bi zatitan erdibituta dago. Lehenengoa kontzeptuak ezagutzean datza, hau da, gure burua mugatu eta indartzen duten baldintza garrantzitsuak ezagutu eta erabili ahal izateko. Bigarrena baliabideetan oinarritzen da, eta aurretik ezagututako kontzeptuak gure alde jartzeko erramintak dira.
  3. Hirugarren zatia ORAIN DA ZURE GARAIA da, martxan jartzeko zatia hain zuzen ere. Barrura begiratu, gure gaitasunak ezagutu eta hobetzeko arloak landu ondoren, gure helburuen bila joateko plana finkatu eta martxan jartzeko garaia da. Azken zati horrek ere bi pausu nagusi dauzka. Alde batetik, planifikatu. Zati honen oinarria non gauden eta nora joan nahi dugun argi izatea da, eman beharreko pausuak zehaztea eta noiz eta nola emango ditudan finkatzea. Bestetik, jardun. Zerbait lortu nahi badugu ezinbestekoa da martxan jartzea, egunerokotasuneko errutina edo erosotasunetik irten eta gauza berriak egiten hastea. Kasu honetan, aurretik planifikatutakoa betetzen hastea izango da helburua, nahi dugun horretara heltzeko. Pausu oso garrantzitsua da azken hori, eta pertsona asko dira gai izaten ez direnak. Askotan aipatzen dudan bezala, igeri egiten ikasteko uretara salto egin beharra dago. Teknika ikastea, ezagutzea eta gaiari buruz irakurtzea oso ondo dago, baina uretan sartzea ezinbestekoa da. Bizitzan ere gure helburuak lortzeko salto egin eta arriskatu beharra dago. Gauden lekutik atera eta bizitza berri bat sortu, baina ez kezkatu, ez beldurtu oraindik. Hemen izango dituzu beharrezko erramintak, azkenean salto hori konfiantza osoz egiteko.

Kapitulu bakoitzaren bukaeran ariketa edo galderaren bat jartzea erabaki dut irakurketa hausnarketa moduan erabiltzeko. Azkenean, irakurtzen goazen heinean, gure burua aztertu eta lanean joateko. Aldaketa zure barnean sortutakoa izango da, hau da,  zuk ikusitakoa, zuk ezagututakoa, zuk zeuk erabakitakoa. Ziur kanpotik ere aldaketa horiek antzemango direla, baina aldaketa nagusia zure barruan gertatuko da. Zuk zeuk zure buruarekin izango duzu aldaketa.

Badakit, kontziente naiz batzuetan harrigarria dirudiela diodanak. Badakit pertsona asko daudela guzti honetan sinesten ez dutenak. Ez nau harritzen, eta ez ditut kritikatzen, izan ere, ni ere horrelakoa nintzen nire aldaketa pertsonala egin arte eta emaitzak ikusi arte. Geroztik nirekin lan egin duten pertsona askotan ikusi dut aldaketa berdina, asko ikusi ditut leku ilun batetik atera eta leku atsegin batera bidea egiten. Konfiantza izatea bakarrik eskatzen dizut, zure burua eta bihotza irekita edukitzea aldaketa horiek antzemateko.

Uste dut pertsonak ezagutzen hasia naizela azken urteetan eta ziur naiz pertsona bakoitzaren barruan gaitasunez betetako izar dirdiratsu bat dagoela. Baita zure barruan ere. Ni ziur naiz, eta zu? Laguntzarik behar izanez gero, hemen egongo naiz zure zain.

Ondo izan.